--- title: "Contrapaso. Dla dorosłych, z zastrzeżeniem. Teresa Valero. Recenzja komiksu" slug: "contrapaso-dla-doroslych-z-zastrzezeniem-teresa-valero-recenzja-komiksu" canonical_url: "https://blogokomiksach.pl/contrapaso-dla-doroslych-z-zastrzezeniem-teresa-valero-recenzja-komiksu/" published_at: "2025-10-28T19:05:59.000Z" updated_at: "2026-04-04T17:02:15.000Z" authors: ["Grzybek"] tags: ["Recenzje komiksów", "Lost In Time", "Teresa Valero", "komiks europejski"] excerpt: "Jeśli masz już za sobą lekturę komiksu „Contrapaso. Dzieci innych” Teresy Valero i jesteś fanem dziennikarskiego thrillera mocno osadzonego w świecie faktów, ucieszy cię wiadomość, że właśnie na rynek trafiła kontynuacja tej opowieści.\nAutorka ponownie zabiera nas do Hiszpanii czasów generała Franco, gdzie prawda i propaganda żyją w niebezpiecznej symbiozie. Wydawnictwo Lost In Time zaprezentowało właśnie „Contrapaso. Dla dorosłych, z zastrzeżeniem” – komiks, który podnosi poprzeczkę jeszcze wyż" feature_image: "https://blogokomiksach.pl/content/images/2025/10/P_20251027_155039.jpg" feature_image_alt: "Contrapaso. Dla dorosłych, z zastrzeżeniem. Teresa Valero. Recenzja komiksu" language: "pl-PL" --- # Contrapaso. Dla dorosłych, z zastrzeżeniem. Teresa Valero. Recenzja komiksu ## Jeśli masz już za sobą lekturę komiksu **„Contrapaso. Dzieci innych”** Teresy Valero i jesteś fanem dziennikarskiego thrillera mocno osadzonego w świecie faktów, ucieszy cię wiadomość, że właśnie na rynek trafiła kontynuacja tej opowieści. Autorka ponownie zabiera nas do Hiszpanii czasów generała Franco, gdzie prawda i propaganda żyją w niebezpiecznej symbiozie. Wydawnictwo **Lost In Time** zaprezentowało właśnie **„Contrapaso. Dla dorosłych, z zastrzeżeniem”** – komiks, który podnosi poprzeczkę jeszcze wyżej, zarówno pod względem narracji, jak i strony graficznej. ## --- Fabuła drugiego tomu rozgrywa się w Madrycie, w połowie lat 50. Na scenę ponownie wkracza para dziennikarzy gazety *Contrapaso* – doświadczony, zgorzkniały były falangista **Emilio Sanz** oraz jego młodszy kolega, wychowany we Francji, lewicujący **León Lenoir**. Swoje znaczące trzy grosze dorzuca też **Paloma Ríos**, kuzynka Leóna. Akcja nabiera tempa już od pierwszych stron – od odnalezienia ciała młodej kobiety, kolejnej ofiary seryjnego mordercy, którego od lat tropi Sanz. Tym razem jednak zbrodnia nosi w sobie coś więcej niż tylko brutalność. Jej ślady prowadzą w świat hiszpańskiej kinematografii – środowiska, w którym fikcja miesza się z polityką, a ekranowe światło rzuca długie cienie. Hiszpania, za przyzwoleniem generała Franco, otwiera się wówczas na Hollywood. Amerykańskie wytwórnie coraz śmielej korzystają z taniej siły roboczej i uroków hiszpańskich plenerów. To właśnie w takim otoczeniu – między błyskiem reflektorów a cenzorskimi nożycami – rozgrywa się śledztwo Sanza i Lenoira. Morderstwo w kinie samochodowym staje się punktem zapalnym całej historii. Nie jest to tylko akt zbrodni – to manifest, prowokacja, a może desperacki krzyk w świecie, który nauczył się milczeć. Dziennikarze szybko orientują się, że mają do czynienia z czymś więcej niż kolejnym morderstwem. Trop prowadzi ich w głąb systemu, który sam jest mordercą – powolnym, bezimiennym i obojętnym. ![]()![]()![]()![]() Valero prowadzi nas przez mroczne zaułki madryckiego życia lat 50. Widzimy kontrolowane przez reżim kino, produkcje amerykańskie kręcone na hiszpańskiej ziemi, obowiązkowe kroniki **NO\-DO** puszczane przed seansami, rozbuchaną propagandę, biedę peryferii i tłumy ludzi pracujących za grosze na planach filmowych. Gdzieś między kamerą a kolbą karabinu rodzi się fałszywy obraz kraju – uśmiechniętego, posłusznego, pełnego wiary i porządku. Na drugim planie widać również powiązania Kościoła z państwem, moralne kompromisy elit oraz dramat ludzi spychanych na margines – mieszkańców *Grot*, żyjących w madryckich slumsach. To świat, w którym nadzieja jest luksusem, a prawda – towarem reglamentowanym. Do tego wszystkiego dochodzą jeszcze mroczniejsze tematy, ale o wszystkim dowiecie się po przeczytaniu komiksu. Dynamika historii jest wielowarstwowa i prowadzona przez Valero z mistrzowskim wyczuciem. Komiks wciąga jak śledztwo – bez fajerwerków, ale z narastającym ciężarem ciszy i niedopowiedzeń. Dialogi są gęste, napięte, niosą ze sobą znaczenie – nie ma tu pustych słów ani przypadkowych zdań. Każdy gest, spojrzenie, drobiazg ma swoje miejsce w misternie utkanej strukturze. W „Dla dorosłych, z zastrzeżeniem” Valero udowadnia, że potrafi pisać o polityce i społeczeństwie bez moralizatorstwa. Zbrodnia nie jest tu wyłącznie punktem wyjścia dla śledztwa – to narzędzie, dzięki któremu autorka rozkłada ludzką naturę na czynniki pierwsze. Scenariusz płynie wartko. Każdy rozdział przypomina kolejny numer gazety – przynosi odkrycia, ale też mnoży pytania. To historia, w której nic nie jest oczywiste. Z każdą stroną coraz trudniej odróżnić ofiarę od sprawcy, winę od lojalności, a kłamstwo od mechanizmu przetrwania. Valero pisze z reporterskim pazurem, ale też z psychologiczną głębią. Tam, gdzie inny autor zatrzymałby się na powierzchni, ona kopie głębiej – aż do bólu, do wstydu, do pierwotnego lęku, który człowiek chowa pod maską przyzwoitości. Realizm opowieści wzmacnia tło historyczne – Hiszpania lat 50. jawi się tu jako kraj pozornie spokojny, lecz duszny od strachu i tajemnic. Warto po zakończeniu lektury sięgnąć do dodatkowych materiałów zamieszczonych w albumie – Valero doskonale tłumaczy tam kontekst epoki, pozwalając lepiej zrozumieć niuanse fabuły. ![]()![]()![]()![]() Warstwa graficzna komiksu zasługuje na osobny zachwyt. Styl Teresy Valero jest przemyślany, świadomy i pełen ekspresji. Jej kreska łączy klasyczną szkołę frankofońską z wrażliwością malarską – każdy kadr jest jak nieruchome ujęcie z filmu noir. Kompozycje są dopracowane, światło i cień prowadzą narrację niemal jak muzyka w thrillerze. Kolory nie są tu tylko ozdobą – stanowią emocjonalny kod. Ich nasycenie i ton zdradzają linie czasowe, nastrój, a czasem nawet psychiczny stan bohaterów. Dynamika kadrów przypomina reporterskie fotografie z epoki – uchwycone w pół gestu, pół słowa, jakby ktoś właśnie zamknął aparat tuż przed krzykiem. „**Contrapaso. Dla dorosłych, z zastrzeżeniem**” to komiks, po który naprawdę warto sięgnąć. Nie tylko ze względu na mroczny klimat noir czy doskonale poprowadzoną intrygę. To również portret społeczeństwa uwięzionego między milczeniem a strachem, w którym każde słowo może być donosem, a każdy artykuł – wyrokiem. To historia o tym, jak trudno odróżnić prawdę od jej urzędowej wersji i jak cienka jest granica między lojalnością a współudziałem. [Tu kupisz tanio komiksy]() A to jeszcze nie koniec. Przed nami trzeci tom – finał trylogii. Kiedy się ukaże? Tego nie wiemy. Ale jeśli Valero utrzyma ten poziom, warto będzie czekać. ***\[Współpraca reklamowa\] Komiks do przygotowania recenzji otrzymałem od wydawnictwa Lost In Time. Wydawnictwo nie miało żadnego wpływu na moją ocenę.*** ***Zamieszczone w recenzji obrazy pochodzą z omawianego komiksu i zostały wykorzystane wyłącznie w celach informacyjnych i promocyjnych, w ramach dozwolonego użytku recenzenckiego. Nie są w żaden sposób używane ani udostępniane w celach szkolenia systemów sztucznej inteligencji.*** Komiks został wydany przez wydawnictwo [**Lost In Time**](). Tytuł: Contrapaso. Dla dorosłych, z zastrzeżeniem. Scenariusz i ilustracje: Teresa Valero Przekład: Jakub Syty Format: 240x320 mm Okładka: twarda Ilość stron: 194 (kolor) Rok wydania: 2025 Cena detaliczna: 140,00 zł