--- title: "„Farsa o Ines Pereirze\" – recenzja adaptacji XVI wiecznej komedii" slug: "farsa-o-ines-pereirze-recenzja-adaptacji-xvi-wiecznej-komedii" canonical_url: "https://blogokomiksach.pl/farsa-o-ines-pereirze-recenzja-adaptacji-xvi-wiecznej-komedii/" published_at: "2026-08-22T12:11:11.000Z" updated_at: "2026-08-22T12:11:11.000Z" authors: ["Wojtek"] tags: ["Recenzje komiksów", "Timof Comics", "Jefferson Costa", "Andre F. Morgado"] excerpt: "Komiks na kanwie sztuki teatralnej z 1523 roku brzmi jak pomysł na nudę z listy lektur. Tymczasem „Farsa o Ines Pereirze\" to rzecz o kobiecie, która nie chce męża, jakiego jej wybrano, i konsekwentnie brnie w gorsze rozwiązania. Timof wydał kolejny tom ze swojej portugalskiej serii." feature_image: "https://blogokomiksach.pl/content/images/2026/08/PXL_20260822_112507459.jpg" feature_image_alt: "„Farsa o Ines Pereirze\" – recenzja adaptacji XVI wiecznej komedii" language: "pl-PL" --- # „Farsa o Ines Pereirze" – recenzja adaptacji XVI wiecznej komedii Zaczęło się od zakładu. Tak przynajmniej głosi tradycja: ktoś na dworze zakwestionował talent Gila Vicente, a ten odbił piłeczkę, obiecując sztukę udowadniającą prawdziwość przysłowia o ośle i koniu. Lepszy osioł, który mnie uniesie, niż koń, który mnie zrzuci. Wyszła z tego „Farsa o Ines Pereirze", pokazana po raz pierwszy przed Janem III w klasztorze Chrystusa w Tomar w 1523 roku. ![]() Pięćset trzy lata później rzecz trafiła do polskich księgarń w dymkach. Komiksowych adaptacji literatury są setki i nikogo już nie dziwią. Szekspir, Cervantes, Zola, Dostojewski. Tyle że ten obieg kręci się głównie wokół prozy XIX i XX wieku, a im głębiej w przeszłość, tym rzadziej ktoś się na to porywa. Dramat renesansowy sprzed Szekspira, napisany wierszem, w języku odległym dla dzisiejszego Portugalczyka mniej więcej tak, jak dla nas polszczyzna Reja, to inna liga trudności. Vicente umarł, gdy Szekspirowi brakowało jeszcze prawie trzydziestu lat do narodzin. ![]() Ines ma dość siedzenia w domu i szycia. Umie czytać i pisać, ma ambicje i konkretne wyobrażenie, kogo chce poślubić: kogoś eleganckiego, kto obieca jej lepsze życie. Matka radzi inaczej, a swatka podsuwa kandydata prostego i solidnego. Ale Inês go odprawia. Wybiera galanta, który okazuje się brutalem traktującym żonę jak inwentarz. Potem przychodzi wdowieństwo, druga szansa i mąż potulny, uboższy, gotowy na wszystko. Bohaterka zdradza go bez ceregieli i nikt jej za to nie karze. ![]() To jest w tej sztuce najciekawsze. Vicente nie prowadzi Ines do pokuty. Pozwala jej wygrać na własnych warunkach, choć warunki są marne, a triumf polega na tym, że dała się oszukać tylko raz zamiast dwóch. Morgado przepisał wierszowany oryginał na współczesną portugalszczyznę. Decyzja ryzykowna, bo z Vicentego zostaje wtedy fabuła i dowcip, a znika warstwa, dla której filolodzy go czytają. Album broni się jednak jako komiks: dialogi mają rytm, sceny goniące jedna drugą zachowują tempo farsy. Zadbał o to Wojciech Charchalis. ![]() Jefferson Costa rysuje szybko i brudno, cartoonowo, bez cienia ambicji rekonstrukcyjnych. Ale w sumie w niczym to nie przeszkadza, bo farsa żyje przerysowaniem, a mimikę i gest, które na scenie robiliby aktorzy, musi tu wziąć na siebie rysownik. Brazylijczyk ma zresztą wprawę w klasyce: w 2013 roku dostał Troféu HQ Mix za komiksową „Burzę". Ale za granicą ponoć szerzej jest znany z albumu „Jeremias – Pele", nagrodzonego Prêmio Jabuti 2019. ![]() Wydawaną po polsku przez Timofa serię w Portugalii prowadzi wydawnictwo Levoir wspólnie z publiczną telewizją RTP. Jak podaje serwis Central Comics, projekt zaplanowano na 15 tomów obejmujących 13 utworów, przy siedmiu scenarzystach, trzynastu ilustratorach i dwunastu wykładowcach odpowiedzialnych za dossiery. Model jest jawnie szkolny, bo Vicente figuruje w portugalskich rekomendacjach lekturowych. Fajnie by było zobaczyć taką serię polskich klasyków. ## Zapisz się na newsletter Bloga o komiksach\! Nie spamujemy. Newsletter wychodzi raz w tygodniu w okolicach weekendu. Email sent\! Check your inbox to complete your signup. Możesz się wypisać w każdej chwili. Uczciwe pytanie przy pięćsetletniej farsie brzmi: czy poza ciekawostką coś tu zostało? Zostało, i to więcej, niż się spodziewałem. Przecież taka kalkulacja, jakiej dokonuje Ines nie zniknęła. Zmieniła słownictwo. Dziś zamiast galanta z dworskim ogładą mamy zdjęcia z wakacji i wypasioną furę, a matrymonialne rachunki robią i panie, i panowie, tylko rzadziej mówią o tym głośno. Vicente pisał to bez zgorszenia, jako obserwację, i właśnie dlatego jego żart wciąż działa. Wybrzmiewa raczej jako komedia obyczajowa niż zabytek. Pięćdziesiąt sześć stron, twarda oprawa, kolor, 60 złotych z okładki. Za tę cenę dostajemy dowód, że narzekanie na dzisiejsze obyczaje ma co najmniej pięć wieków. ![]() [Komiksy Timofa w Gildii]() | Tytuł | [Farsa o Inês Pereirze]() | | --- | --- | | Seria | Klasycy literatury portugalskiej w komiksie | | Wydawca | Timof Comics | | Scenarzysta | André F. Morgado (autorem jest Gil Vicente) | | Rysownik | Jefferson Costa | | Kolorysta | Jefferson Costa | | Tłumacz | Wojciech Charchalis | | Rok wydania | 2026 | | Format | 210x290 mm | | Okładka | twarda | | Liczba stron | 56 | | Cena okładkowa | 60 zł | \[WSPÓŁPRACA REKLAMOWA\] Egzemplarz komiksu na potrzeby recenzji dostarczył wydawca. Wydawca nie miał wpływu na moją opinię i nie czytał tekstu przed publikacją.