---
title: "Rogue Sun #2. Hellbent. Recenzja"
slug: "rogue-sun-2-hellbent-recenzja"
canonical_url: "https://blogokomiksach.pl/rogue-sun-2-hellbent-recenzja/"
published_at: "2025-05-25T11:47:58.000Z"
updated_at: "2025-05-25T11:47:58.000Z"
authors: ["Wojtek"]
tags: ["non stop comics"]
excerpt: "Drugi tom “Rogue Sun” kontynuuje napoczęte wcześniej wątki. Krnąbrny Dylan dostaje regularny łomot od kolejnych adwersarzy, ale wygląda na to, że z każdej potyczki wyciąga nauczkę na przyszłość. Musi także uważać na swoje przybrane rodzeństwo, które knuje za jego plecami. A scenarzysta Ryan Parrott eksperymentuje z formą, wciągając czytelnika w ciekawą zabawę.\n\nPrzypomnę tylko pokrótce, że “Rogue Sun” to nowa seria superbohaterska wydawana w oryginale przez Image Comics od 2022 roku (u nas przez"
feature_image: "https://blogokomiksach.pl/content/images/2025/05/IMG_0585.JPEG"
feature_image_alt: "Rogue Sun #2. Hellbent. Recenzja"
language: "pl-PL"
---

# Rogue Sun \#2. Hellbent. Recenzja

### Drugi tom “Rogue Sun” kontynuuje napoczęte wcześniej wątki. Krnąbrny Dylan dostaje regularny łomot od kolejnych adwersarzy, ale wygląda na to, że z każdej potyczki wyciąga nauczkę na przyszłość. Musi także uważać na swoje przybrane rodzeństwo, które knuje za jego plecami. A scenarzysta Ryan Parrott eksperymentuje z formą, wciągając czytelnika w ciekawą zabawę.

Przypomnę tylko pokrótce, że “Rogue Sun” to nowa seria superbohaterska wydawana w oryginale przez Image Comics od 2022 roku (u nas przez Non Stop Comics). Wchodzi w skład tzw. Massive Verse wymyślonego przez Kyle’a Higginsa, który wspólnie z Marcelo Costą od 2021 roku tworzy przygody opisywanego już na naszych łamach “Radiant Blacka”. Za opowieść o Rogue Sun odpowiadają natomiast Ryan Parrott (scenariusz) oraz Abel, Marco Renna i Zé Carlos (rysunki i oprawa graficzna). Na ten moment przygody Radiant Blacka i Rogue Sun stanowią osobne opowieści. Być może w przyszłości dojdzie do zazębienia się obu historii.

W założeniu Massive Verse miało przynieść powiew świeżości do skostniałych już nieco światów uniwersów DC i Marvela. Trudno powiedzieć, czy tak się stanie, bo wydaje się, że w superbohaterszczyźnie trudno już dziś wymyślić coś nowego. W “Rogue Sun” na pewno niejeden czytelnik znajdzie kalki wątków z innych opowieści o trykociarzach. Nie zmienia to jednak faktu, że czytanie nowej serii superbohaterskiej od samego początku, sprawia wciąż kupę frajdy. Przynajmniej mi.

![](<https://blogokomiksach.pl/content/images/2025/05/IMG_0586_o.JPEG>)

Rogue Sun to bohater, pod maską którego kryje się zbuntowany nastolatek Dylan Siegel. Nieoczekiwanie dziedziczy po swoim ojcu tytuł bohatera i kamień, który daje mu nadludzkie możliwości. Chłopak nie pała miłością do ojca, z którym nie utrzymywał kontaktów. Marcus porzucił syna przed piętnastoma laty, by związać się z inna kobietą, która dała mu dwójkę dzieci. Nieoczekiwanie to jednak jemu zapisuje w spadku możliwość korzystania z supermocy, co oczywiście powoduje niechęć przybranego rodzeństwa. Co więcej, Dylan wprowadza się do domu drugiej żony Marcusa, która na co dzień instruuje go jak radzić sobie w świecie superhero.

Dylan jest klasycznym dupkiem, który dokucza innym dzieciakom. Dręczy szkolnych kolegów, wymusza od nich prace domowe i sprawia wrażenie, że interesuje go tylko wyrywanie dziewczyn. Gdy w pobliżu dzieje się coś złego, Dylan zmienia się jednak w Rogue Suna, by ratować świat. Nie zmienia się jednak jego charakter \- nadal jest arogancki i zarozumiały wobec swoich adwersarzy, a dobre rady traktuje jak nudne lekcje w szkole. Owa arogancja i brak wyobraźni sprawia, że ściąga na siebie poważne kłopoty.

W drugim tomie mamy kontynuację wątków rodzinno \- obyczajowych Dylana i jego nowej rodziny. Mamy też kolejnych złoli, którym musi stawić czoła jako Rogue Sun. Mamy też wątek dotyczący relacji na linii ojciec \- syn, lecz tym razem nie dotyczy on bezpośrednio Dylana. Pojawiają się też nowi, potężni przeciwnicy, którzy najprawdopodobniej dadzą się w kość Rogue Sunowi także w przyszłości. Ale także nowi sojusznicy, którzy wesprą jego walkę ze złem.

![](<https://blogokomiksach.pl/content/images/2025/05/IMG_0591_o.JPEG>)

Na uwagę zasługują zabawy formą opowieści. Jeden z rozdziałów ma strukturę komiksu paragrafowego, czyli umożliwia czytelnikowi podejmowanie różnych decyzji. W zależności od dokonanego wyboru zostajemy przeniesieni na inną stronę zeszytu. W tej zabawie kryje się jednak pułapka i aby z się z niej wydostać, warto na chwilę przyjąć tok rozumowania krnąbrnego nastolatka. Innym niestandardowym rozwiązaniem jest prowadzenie poszczególnych wątków w różnych układach stron (czyli albo poziomo, albo tradycyjnie \- pionowo). Poziomy układ daje rysownikom możliwość wykazania się swoim talentem na szerokich i rozbudowanych kadrach.

![](<https://blogokomiksach.pl/content/images/2025/05/IMG_0587_o.JPEG>)

A jeśli jesteśmy już przy warstwie graficznej, to nie ma się w tym przypadku do czego przyczepić. Jest nowocześnie, intensywnie i kolorowo. Dzieje się dużo, a komiks nie jest zbyt przegadany.

![](<https://blogokomiksach.pl/content/images/2025/05/IMG_0590_o.JPEG>)

Drugi tom “Rogue Sun” trzyma poziom części pierwszej. Autor rozbudowuje historię Rogue Suna, rzucając nieco więcej światła na genezę nadprzyrodzonych mocy. I choć pojawiają się tu pewne zgrane już motywy, które znamy z innych historii o trykociarzach, to nadal czuć powiew świeżości w opowieści napisanej przez Ryan’a Parrott’a. Na tę chwilę daję scenarzyście duży kredyt zaufania i zamierzam sięgnąć po kolejne przygody Dylana. Co nie jest już tak oczywiste w przypadku opowieści z konkurencyjnych uniwersów.

\[Współpraca reklamowa\] Egzemplarz recenzencki otrzymałem bezpłatnie od wydawnictwa Non Stop Comics. Wydawca nie wywierał wpływu na moją opinię.
