Scenariusz napisał Jordan Thomas, znany z „Weird Work" oraz „Frank At Home On The Farm". Za rysunki odpowiada Nicola Izzo, którego prace można było oglądać między innymi w „Buffy: The Last Vampire Slayer" i „Blow Away". Kolory przygotował Igor Monti („Immortal Legend Batman", „Inferno Girl Red"), a liternictwo Frank Cvetkovic, który pracował już przy wcześniejszym komiksie z tego uniwersum – „Cyberpunk 2077: Kickdown".

Jak czytamy w zapowiedzi, prywatny detektyw zostaje wynajęty, żeby odnaleźć zabójcę wysoko postawionego korporacyjnego dyrektora. Tyle że celem nie jest sprawiedliwość, lecz ucieczka. Bohater wplątuje się w siatkę agentów Militechu i musi dotrzeć do mordercy, zanim oni dopadną jego. W tle pojawia się jeden z najgroźniejszych gangów Night City, a śmierć jednego korporanta okazuje się dopiero początkiem.

Sam Thomas nie kryje, że temat leży mu blisko. Jak mówi, pisanie kryminałów noir to dla niego zawsze świetna zabawa, więc propozycję Dark Horse przyjął z entuzjazmem. Z kolei Izzo przyznaje, że świat „Cyberpunk 2077" fascynował go od pierwszego zwiastuna gry i godzinami mógłby rysować jego detale.

Okładkę główną do każdego zeszytu wykonuje Izzo. Do pierwszego numeru przygotowano dodatkowo warianty autorstwa Jorge Fornésa („Zorro"), Richarda Blake'a („Hexagon Bridge") oraz Nimita Malavii („Havo's Wager 3W3M").

Pierwszy z czterech zeszytów „Cyberpunk 2077: Jayk's Case" trafi do amerykańskich sklepów komiksowych 21 października 2026 roku w cenie 4,99 dolara. Polskiego wydania na razie nie zapowiedziano, ale jest na nie szansa – komiksy z uniwersum gry CD Projekt Red wydaje nad Wisłą Egmont, więc „Jayk's Case" to naturalny kandydat do tłumaczenia.

Sprawdzałeś już co nowego w Gildii?

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie moją pracę, a cena dla Was pozostaje bez zmian.

Do kampanii trafiło zbiorcze wydanie oryginalnego „LIS-a”. Album ma zebrać zeszyty „LIS” #1-5, a także okładki oraz dwie krótkie, dodatkowe historie komiksowe. Całość ma liczyć 160 stron. Okładkę przygotował Jakub Oleksów, czyli rysownik pierwotnej serii. To ten sam twórca, który odpowiada również za jeden z wariantów okładki do „LIS 2.o”.

Wydanie zbiorcze jest dostępne jako add-on, czyli dodatek, który można dołożyć do wybranej kwoty wsparcia. Komiks można zamówić w wersji papierowej albo cyfrowej. Dostępne będą dwie wersje językowe: polska i angielska.

Dariusz „Krabowy” Stańczyk w komunikacie przygotowanym na potrzeby kampanii przypomina, że oryginalny „LIS” był dla niego listem miłosnym do tych elementów superbohaterskich opowieści, które najmocniej go przyciągały. Jak zaznacza, nie chodziło jednak o prostą kopię amerykańskich schematów, tylko o przeniesienie ich na polski grunt.

Autor wspomina też, że w 2014 roku szczególnie mocno działał pomysł silnej postaci, która wkracza, by walczyć z korupcją według własnego poczucia sprawiedliwości. Z tej koncepcji miał narodzić się oryginalny przeciwnik, czyli siła zdolna popchnąć dobrego, ale oportunistycznego złodzieja w stronę roli bohatera.

Yelly Studio informuje również, że w kampanii odblokowano już kilka dodatkowych celów i nagród. Wśród nich są lepszy papier, dodatkowe strony w zeszycie, tapeta z ilustracją, wariant blank cover z opcją wykonania ilustracji na okładce oraz limitowane printy A4 z autografem.

Kampanię można wesprzeć na Kickstarterze:
https://www.kickstarter.com/projects/yellystudio/the-f0x-2o-01-a-new-beginning-superhero-action-comic

Źródło: materiały prasowe Yelly Studio

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie moją pracę, a cena dla Was i tak pozostaje bez zmian.

Dla czytelników bloga 21 dni za darmo. Słuchaj na spacerach i na rowerze!

W sobotę będzie można zdobyć podpisy między innymi Zuzanny Kozioł, Jowity Maliczowskiej, Seweryna Jamrógiewicza, Julii Słupek, Jerzego Łanuszewskiego, Pawła Kicmana, Nikodema Cabały, Moniki Laprus-Wierzejskiej, Joanny Sępek, Arkadiusza Klimka, Michała Arkusińskiego, Marka Szyszko, Martina Foreta, Tomáša Prokůpka i Karela Osohy.

W niedzielę w strefie autografów pojawią się między innymi Marianna Serocka, Stanisława Pająk-Kukułka, Davide Morando, Maria Chiara Tonti, Radosław Owczarek, Piotr Śmiechowski-Wojciechowski, Giorgio Albertini i Natalia Legutko.

Przez oba dni działać będzie także giełda. W sobotę zaplanowano ją w godz. 10.00–18.00, a w niedzielę w godz. 10.00–16.00.

Krakow Comics Festival 2026 odbędzie się w dniach 27–28 czerwca. Główna część programu została zapowiedziana w Muzeum Komiksu przy ul. Sarego 7 w Krakowie.

Spotkanie odbędzie się we wtorek, 23 czerwca, o godz. 18:00 w Fankomiksie przy ul. Batorego 2 w Krakowie.

Polskie wydanie zbiorcze „Piotrusia Pana” ukazało się nakładem Egmontu w serii „Mistrzowie Komiksu”. Album ma 336 stron, twardą oprawę, a za scenariusz i rysunki odpowiada Régis Loisel. Tłumaczenie przygotowała Maria Mosiewicz.

Zamów komiks "Piotruś Pan" w promocyjnej cenie

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie moją pracę, a cena dla Was pozostaje bez zmian.

Loisel jest dobrze znany czytelnikom europejskiego komiksu także dzięki serii „W poszukiwaniu Ptaka Czasu”. W „Piotrusiu Panie” pokazuje jednak inną twarz baśni: bardziej cielesną, brudną, psychologiczną i zdecydowanie skierowaną do dorosłego odbiorcy.

Spotkanie w Fankomiksie może być dobrą okazją, by wrócić do tego tytułu albo wreszcie sprawdzić, dlaczego od lat funkcjonuje on jako jeden z ważniejszych komiksowych dialogów z klasyką literatury.

Slug: piotrus-pan-loisel-fankomiks-krakow

Zamów komiks w Gildii

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie moją pracę, a cena dla Was pozostaje bez zmian.

Za scenariusz komiksu odpowiada Ivan Brandon, a za rysunki Nic Klein. „Tułacz” jest opowieścią science fiction o Polluksie, który po katastrofie statku budzi się na Ouro, zapomnianej i bezlitosnej planecie położonej na krańcu skolonizowanej przestrzeni. To miejsce wyrzutków, przemytników, najemników i ludzi, którzy dawno przestali wierzyć w ucieczkę.

Bohater, ranny i ścigany, próbuje zrozumieć, dlaczego przeżył. Im głębiej wchodzi w mroczne serce Ouro, tym wyraźniej odkrywa, że jego obecność na tej planecie nie jest przypadkiem. Studio Lain zapowiada historię o przetrwaniu, zemście i obcej planecie, która sama wydaje się jednym z bohaterów tej opowieści.

Polskie wydanie będzie miało 480 stron, twardą oprawę i format 180 × 275 mm. Album zostanie wydrukowany w kolorze, na papierze kredowym. Cena okładkowa wyniesie 179 zł.

Źródło: Studio Lain / Facebook.

Efekt jest dokładnie taki, jakiego można się spodziewać po adaptacji komiksowej. Tekst zostaje skondensowany, podany w bardziej współczesny sposób, czyta się go szybko i bezboleśnie. Coś za coś – ubywa trochę tego specyficznego, dusznego klimatu, który u Lovecrafta bierze się właśnie z rozwlekłości i niedopowiedzenia. Ale dla mnie to uczciwy kompromis. Dostajemy sprawną publikację, którą można przejść w jeden wieczór, a klimat i tak częściowo się broni.

Co dokładnie dostajemy

Tom liczy 112 stron w twardej oprawie i zbiera cztery adaptacje: „Grobowiec", „Alchemik", „Poza murem snu" oraz „Przyczajoną grozę". Za scenariusz odpowiada Steven Philip Jones, za rysunki Octavio Cariello. Polskie wydanie ukazało się pod koniec maja 2026 roku w cenie okładkowej 54 zł. Jak podaje wydawca, część historii trzyma się blisko oryginałów, a część jest swobodniejszą interpretacją.

Warto wiedzieć, w co się wchodzi. Nie jest to zbiór największych przebojów Lovecrafta. Nie ma „Zewu Cthulhu", nie ma „Koloru z przestworzy", nie ma „W górach szaleństwa". Zamiast tego dostajemy Lovecrafta wczesnego, sprzed mitologii Cthulhu, jeszcze mocno gotyckiego i pulpowego. Oryginalne opowiadania powstawały na przestrzeni kilku lat: „Alchemik" w 1916 roku, „Poza murem snu" w 1919, „Grobowiec" w 1922, a „Przyczajona groza" w odcinkach w 1923. To w gruncie rzeczy przekrój przez młodego autora, który dopiero szukał swojego języka.

I to mi się akurat podoba. „Alchemik" Lovecraft napisał jako nastolatek i widać to – klątwa, stary ród, dziedziczona wina, fatalistyczny los. Czysty, klasyczny gotyk. „Grobowiec" to obsesja, genealogia i psychiczny rozpad. Według lovecraftowskich opracowań inspiracją miała być wizyta autora na cmentarzu w Warwick w Rhode Island, gdzie odwiedził grób dalekiego krewnego. „Poza murem snu" jest najbardziej ideowe, bo to już sen, telepatia i kontakt z czymś większym niż człowiek - zapowiedź późniejszej kosmicznej grozy. A „Przyczajona groza" to najczystsza pulpa: odludzie, stary dom, tajemnicze morderstwa i potworność pod powierzchnią. Drukowana pierwotnie w odcinkach w magazynie „Home Brew".

Czerń, biel i klimat starego horroru

Komiks jest czarno-biały, bo to album o rodowodzie indie, z kręgu Caliber Comics i jego imprintu Tome Press, gdzie czarno-biała groza była normą. Strona lovecraft.fandom.com podaje, że cykl „H.P. Lovecraft's Worlds" zaczynał jako zeszyty, później został zebrany w tomy.

Cariello, brazylijski rysownik z doświadczeniem w komiksie superbohaterskim (pracował m.in. przy „Green Lanternie", „Deathstroke" i „Black Lightning") i horrorowym, prowadzi to wszystko w stronę nastrojowej, brudnej grozy. Czerń i biel pasują tu do pulpowego charakteru tekstów.

Adaptowanie Lovecrafta jest z definicji ryzykowne, bo on często nie opowiadał scenami, tylko relacją i narastającą sugestią. Komiks musi pokazać to, co u niego bywało „niewyrażalne", i nie zawsze udaje się to w stu procentach. Ale Jones nie próbuje uwspółcześniać Lovecrafta na siłę ani robić z niego efektownego blockbustera. Po prostu przepuszcza go przez język czarno-białego komiksu gatunkowego.

Dla kogo to jest

Nie ma co owijać w bawełnę: rewolucji tu nie ma. Za granicą album ma odbiór umiarkowany, na Goodreads w okolicach 3 na 5 przy niewielkiej liczbie ocen, więc nikt tu nie krzyczy o arcydziele. To pozycja niszowa, ciekawa bibliograficznie, odkurzone curiosum z lat 90.

Ale wiecie co? Bardzo fajna publikacja i sięgnę po kolejne tomy. Jeśli lubicie klimat „Dylan Doga" albo stare „Opowieści z dreszczykiem", traficie tu we właściwe miejsce – ta sama estetyka czarno-białej, lekko pulpowej grozy, którą czyta się dla nastroju, a nie dla wstrząsu. Dla fanów Lovecrafta ciekawych jego mniej oczywistego, młodzieńczego oblicza to po prostu przyjemna rzecz. Nie definitywna komiksowa wersja mistrza grozy, tylko sympatyczny ukłon w stronę klasyki, podany w formie, którą da się przeczytać bez przedzierania się przez ściany tekstu.

[WSPÓŁPRACA REKLAMOWA] Egzemplarz komiksu na potrzeby recenzji dostarczył wydawca. Wydawca nie miał wpływu na moją opinię i nie czytał tekstu przed publikacją.

Sprawdź nowe promocje i zapowiedzi

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie moją pracę, a cena dla Was pozostaje bez zmian.

Nowa seria ma ruszyć we wrześniu 2026 roku. Scenariusz napiszą Todd McFarlane i Mark Spears, a Spears przygotuje także w pełni malowane plansze. Dla artysty, znanego m.in. z horrorowego „Mark Spears Monsters” oraz licznych okładek, będzie to debiut jako autor wnętrza komiksu w ramach uniwersum Spawna.

Image Comics podkreśla, że „Spawn 77” ma wprowadzić nową postać i nową historię osadzoną w mitologii Hellspawnów. W zapowiedzi wydawca pisze, że opowieść ma dotyczyć niebezpieczeństw związanych z wiedzą, której czasem lepiej nie posiadać.

Twórca przypomina, że pierwotny pomysł na Spawna powstał, gdy miał 16 lat i dopiero na poważnie wkręcał się w kolekcjonowanie komiksów. Po niemal pół wieku wraca więc do własnych nastoletnich szkiców i próbuje wpisać je w dzisiejsze, mocno rozbudowane uniwersum.

Pierwszy zeszyt „Spawn 77” będzie miał 64 strony i cenę 6,99 dolara. Image Comics zapowiada też szeroki zestaw okładek. Przygotują je Mark Spears, Todd McFarlane i Emma Ríos, znana m.in. z „Pretty Deadly” oraz „Anzuelo”. Wśród wariantów znajdą się okładki bazujące na oryginalnym projekcie z 1977 roku, odświeżona i ponownie pokolorowana wersja dawnej grafiki McFarlane’a, wariant z retro logo oraz edycje kolekcjonerskie, w tym foliowane okładki z podpisami McFarlane’a i Spearsa.

Sprawdź nowe promocje i zapowiedzi

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie moją pracę, a cena dla Was pozostaje bez zmian.

Komiks znalazł się w specjalnych pakietach edukacyjnych przygotowanych z okazji 50. rocznicy Radomskiego Czerwca ’76. Obok niego są tam także gra karciana „50 powodów do zadumy”, przygotowana przez Resursę Obywatelską, oraz quest historyczny „Radomski Czerwiec ’76”. Pakiety mają być przekazywane szkołom podstawowym, ponadpodstawowym, instytucjom kultury, Miejskiej Bibliotece Publicznej i jej filiom.

Od szkicu do miejskiego projektu

Kiedy pierwszy raz rozmawiałem z Piotrem o „Radomiu 1976. Betonie i marzeniach”, najciekawsze było właśnie to, że nie była to chłodna, zaplanowana od początku publikacja rocznicowa. Autor przyznawał, że nie jest zawodowcem, a cały projekt zaczął się od potrzeby rysowania, od długich zimowych wieczorów i od powrotu do dawnych marzeń.

Czerwiec ’76 w kadrach. Powstaje wyjątkowy komiks na 50. rocznicę radomskich wydarzeń

Piotr Kozieł tworzy komiks o Czerwcu ’76. W rozmowie z Blogiem o komiksach autor podkreśla, że nie jest zawodowcem, a projekt miał początkowo trafić do szuflady. Komiks zyskał jednak zainteresowanie miasta i prawdopodobnie zostanie wydany na 50. rocznicę protestów.

Blog o komiksach - Twój przewodnik po świecie komiksów!Wojtek Boczoń

Prawdziwą pasją Piotra był szkic ołówkiem, ale tym razem postanowił wejść w zupełnie inną formę. Wybrał komiks, a jako temat Radom i Czerwiec ’76. Wpływ na tę decyzję mieli także jego rodzice, którzy zwrócili uwagę na zbliżającą się 50. rocznicę protestów. Tak powstał pomysł historii osadzonej w mieście, które dla wielu osób wciąż nosi pamięć tamtych wydarzeń bardzo blisko pod skórą.

Nie jest to jednak podręcznik narysowany w kadrach. „Radom 1976. Beton i marzenia” opowiada fikcyjną historię inspirowaną prawdziwymi wydarzeniami. Głównym bohaterem jest rysownik, który znajduje się w centrum strajków. Żeby opowieść nie była tylko wyobrażeniem o przeszłości, Kozieł spotykał się z uczestnikami Czerwca ’76, słuchał ich wspomnień i tworzył ich portrety. Te relacje trafiły potem do komiksu i nadały mu dokumentalny ciężar.

Komiks, który ma zaciekawić

W oficjalnych materiałach po prezentacji pakietów edukacyjnych Kozieł dobrze podsumował charakter tej publikacji. Jak mówił, to fikcyjna historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, a on jako autor miał swobodę w kreowaniu sytuacji. Dodał też ważne zdanie: nie traktowałby tego komiksu jako publikacji, która ma nauczać, ale jako taką, która ma zaciekawić.

Dla starszych mieszkańców Radomski Czerwiec'76 to wciąż żywa pamięć rodzinna, często opowiadana przez rodziców i dziadków. Dla młodzieży coraz częściej jest to już odległa data. Komiks może skrócić ten dystans. Obraz zostaje w głowie szybciej, a historia opowiedziana przez konkretną postać bywa łatwiejsza do przyjęcia niż sama notatka o robotniczym proteście.

W pakiecie z grą i questem

Jak czytamy w zapowiedziach, gra „50 powodów do zadumy” pozwala uczestnikom wejść w role mieszkańców Radomia z czerwca 1976 roku i mierzyć się z wyborami związanymi z odwagą, odpowiedzialnością oraz ceną decyzji. Quest historyczny ma z kolei prowadzić przez miejsca związane z protestem. Trasa zaczyna się przed dawnymi zakładami RWT przy ul. Wodnej 23.

Cieszę się podwójnie. Po pierwsze dlatego, że komiks lokalny dostaje realny obieg i trafia tam, gdzie może być czytany przez młodych ludzi. Po drugie dlatego, że kilka miesięcy temu pisałem o projekcie, który dopiero szukał swojej drogi. Wtedy kończyłem tekst słowami wsparcia dla Piotra. Dziś mogę już pogratulować 😊

PS. Zajrzyjcie koniecznie do bramy na Żeromskiego!

Źródła: Radomski24, Blog o komiksach, CoZaDzień, Resursa Obywatelska.

Sprawdź nowe promocje i zapowiedzi

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie moją pracę, a cena dla Was pozostaje bez zmian.

Trzy numery i wciąż im się chce. Radomskie „Wtem!” pokazuje, jak to się robi

Podczas Komiksowej Warszawy 2026 twórcy radomskiego magazynu „Wtem!” opowiedzieli, skąd wziął się pomysł na zin, który połączył dawnych i nowych autorów z lokalnego środowiska komiksowego.

Blog o komiksach - Twój przewodnik po świecie komiksów!Wojtek Boczoń

Craig mówi, że najbardziej interesuje go pierwotna wersja bohatera. Bez rozbudowanej mitologii Kryptona, bez Smallville i bez pełnego zestawu późniejszych mocy. Zostaje młody człowiek o niezwykłej sile, który trafia do skorumpowanego miasta i próbuje walczyć o tych, którzy nie mają głosu.

Sprawdź nowe promocje i zapowiedzi

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie moją pracę, a cena dla Was pozostaje bez zmian.

W opisie fabuły DC podkreśla społeczne napięcie tej historii. Clark Kent za dnia próbuje utrzymać się w wielkim mieście, a nocą jako Superman wychodzi na ulice, by chronić zwykłych ludzi. Problem w tym, że jego działania nie przynoszą takiej zmiany, jakiej by chciał. Bogaci stają się coraz bogatsi, biedni wciąż walczą o przetrwanie, a bohater zaczyna mierzyć się z pytaniem, czy naprawdę może ocalić tych, którzy zostali zepchnięci na margines.

Za kolory w „Superman: The Stranger” odpowiada Jason Wordie, a za liternictwo Tom Napolitano. Debiutancki zeszyt otrzyma również okładki wariantowe autorstwa Dave’a Johnsona, Gorana Parlova i Ethana Younga. Komiks ukaże się w linii DC Black Label i będzie przeznaczony dla starszych czytelników, z oznaczeniem Ages 17+.

Wes Craig jest znany między innymi jako współtwórca „Deadly Class” oraz twórca autorskiej serii „Kaya”. Ma też za sobą pracę przy komiksach DC i Marvela, w tym przy historiach z Supermanem, Batmanem, Flashem, Strażnikami Galaktyki i Spider-Manem.

Dwie okładki Supermana z 1940 roku sprzedane za 1,45 mln dolarów

Na aukcjach Heritage Auctions sprzedano dwa rzadkie oryginały okładek Joe Shustera do „Action Comics” #21 i #24. Pierwsza osiągnęła milion dolarów, druga 450 tys. dolarów.

Blog o komiksach - Twój przewodnik po świecie komiksów!Wojtek Boczoń

„Blacksad” to jedna z najbardziej rozpoznawalnych kryminalnych serii komiksowych z Europy. To czarny kryminał osadzony w realiach Ameryki pierwszej połowy XX wieku. Z kolei „Śledztwa Enoli Holmes” to komiksowe adaptacje powieści Nancy Springer o młodszej siostrze Sherlocka Holmesa, która prowadzi własne sprawy w wiktoriańskiej Anglii. W promocji pojawia się też Herkules Poirot, czyli bohater znany z twórczości Agathy Christie.

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie moją pracę, a cena dla Was i tak pozostaje bez zmian.

Sprawdź nowe promocje i zapowiedzi

„Crowbound” zapowiadany jest jako mroczne fantasy z elementami southern gothic i science fiction. Główną bohaterką będzie Rose, kobieta pracująca w Fabryce, ogromnej budowli ciągnącej się wzdłuż wybrzeża i przecinającej świat na dwie części. Poza jej cieniem zostały tylko ponure osady, zatopione wsie, zdziczałe lasy i śmiertelnie niebezpieczne bagna.

Historia rusza w chwili, gdy córka Rose, Ava, zostaje brutalnie zabrana z domu rok przed czasem, w którym sama miała trafić do pracy. Rose wychodzi wtedy poza bezpieczne granice znanego świata i musi zmierzyć się z siłami działającymi poza murami Fabryki. W zapowiedzi pojawia się też tajemnicza Scarecrow Queen, czyli Królowa Strachów na Wróble, z którą bohaterka zawiera mroczny pakt, by ratować córkę.

Jeff Lemire określa „Crowbound” jako najmroczniejszy komiks, jaki stworzył z Nguyenem, ale jednocześnie podkreśla, że ma to być historia z sercem i nadzieją. W materiałach promocyjnych Image Comics zestawia nową serię z „Opowieścią podręcznej” Margaret Atwood, „Drogą” Cormaca McCarthy’ego, „Kill Billem” i „Labiryntem fauna”. To dość szeroki wachlarz skojarzeń, ale dobrze pokazuje, że wydawca chce sprzedać ten tytuł jako brutalną, baśniową opowieść o matce idącej po swoje dziecko przez zrujnowany świat.

Pierwszy zeszyt „Crowbound” ukaże się z kilkoma wariantami okładek. Swoje grafiki przygotowali między innymi Dustin Nguyen, Jeffrey Alan Love, Martin Simmonds i Peach Momoko. Komiks ma być dostępny również cyfrowo, między innymi na Amazon Kindle, Apple Books i Google Play.

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie moją pracę, a cena dla Was i tak pozostaje bez zmian.

Sprawdź nowości i przedsprzedaże w Gildii

Publikacja ma 216 stron, format A4 i miękką oprawę. Cena okładkowa wynosi 69 zł, ale w przedsprzedaży książka jest dostępna w cenie promocyjnej 55 zł.

Spis treści zapowiada dość szeroki zakres tematów. Pierwsze rozdziały dotyczą definicji komiksu, jego elementów formalnych oraz zarysu historii, w tym rozwoju komiksu w Polsce. Dalej autorki przechodzą do współczesnego rynku wydawniczo-księgarskiego. Osobne fragmenty poświęcono między innymi latom 2012–2015, kiedy komiks zaczął być wyodrębniany jako samodzielna kategoria w statystykach wydawniczych, stabilnemu rozwojowi segmentu w latach 2016–2019 oraz trendom z lat dwudziestych.

W książce znajdzie się również miejsce na targi, festiwale i konwenty, strategie ekspozycji komiksów w księgarniach, sprzedaż internetową oraz rankingi komiksowe.

Ostatnia część dotyczy bibliotek. Autorki opisują formy aktywności bibliotek związane z komiksem, analizują zbiory Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Gdańsku, a także przyglądają się roli komiksu w działalności tej instytucji na podstawie rozmów z personelem.

Źródło: Wydawnictwo Naukowe i Edukacyjne SBP.

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie moją pracę, a cena dla Was i tak pozostaje bez zmian.

Sprawdź nowości i przedsprzedaże w Gildii

Potem człowiek dorósł, baśniowy świat właściwie wypadł z codziennego obiegu, a jeśli wracał, to już raczej w wersji dla dorosłych: bardziej pokręconej, brudniejszej, czasem świadomie wynaturzonej. Ale kilka pytań zostało mi w głowie. Takich małych, irytujących, siedzących gdzieś z tyłu czaszki jak drzazga pod paznokciem. I nagle bęc. Nagle bum. W moje ręce trafiło „Na końcu wszyscy umierają” Lou Lubie.

Przeczytałem. I miałem wrażenie, jakby ktoś otworzył przede mną tę całą baśniową szkatułkę, wysypał jej zawartość na stół, a między koronkami, berłami i magicznym pyłem zaczęły turlać się kości, genitalia, trupy, psychoanaliza i patriarchat w stanie zaawansowanego rozkładu. Mój mózg eksplodował, ale zamiast zbierać odłamki z podłogi, siedziałem dalej i chłonąłem to szaleństwo z coraz głupszym uśmiechem na twarzy.

„Na końcu wszyscy umierają” (z podtytułem „Brudna prawda o bajkach dla dzieci”) to polskie wydanie francuskiego komiksu „Et à la fin, ils meurent. La sale vérité sur les contes de fées”, za który w całości odpowiada Lou Lubie. Scenariusz, rysunki, kolory - wszystko jest tu jej robotą, więc jeśli po lekturze macie ochotę komuś podziękować za ten baśniowy sabat z przypisami, wiecoe do kogo się udać.

Album ukazał się pierwotnie we Francji w 2021 roku nakładem Delcourt, a w Polsce wydało go niedawno Timof i cisi wspólnicy w przekładzie Wojciecha Birka. I dobrze, że ten komiks do nas trafił, bo takich pozycji trochę brakuje: inteligentnych, złośliwych i bez świętoszkowatego zadęcia.

„Na końcu wszyscy umierają” nie opowiada jednej historii, tylko rozbiera na części całe zaplecze baśni. Lou Lubie bierze opowieści znane z dzieciństwa i pokazuje, że ich dzisiejsze, najczęściej ugrzecznione wersje są tylko ostatnią warstwą nałożoną na dużo starszy, brudniejszy materiał. Pod spodem czekają wcześniejsze warianty, dopiski kolejnych autorów, moralizatorskie poprawki, religijne straszaki, obyczajowe obsesje i bardzo konkretne instrukcje dotyczące tego, jak powinny zachowywać się dziewczynki, kobiety, dzieci, żony, macochy, królewny i cała reszta tej menażerii. To nie jest więc komiks o tym, że „kiedyś baśnie były straszniejsze”. To byłoby za proste i szybko zdechłoby na poziomie ciekawostki z internetu. Autorka pokazuje raczej proces ciągłego przerabiania tych historii: dopisywania sensów, wycinania niewygodnych elementów, dociskania morałów i pudrowania przemocy tak długo, aż zaczęła uchodzić za wielką mądrość dla grzecznych dzieci.

Lubie prowadzi czytelnika przez opowieści zapisywane, przekształcane i utrwalane między innymi przez Jacoba i Wilhelma Grimmów, Charles’a Perraulta, Giambattistę Basilego oraz Hansa Christiana Andersena, a później przepuszczane także przez disneyowską maszynkę, która dla wielu odbiorców stała się niemal „oficjalnym” obrazem tych historii. I właśnie tu zaczyna się najciekawsza część zabawy. Z jednego motywu wyrastają różne wersje, akcenty przesuwają się w zależności od epoki, a to, co wcześniej było brutalne, cielesne albo zwyczajnie chore, w późniejszych adaptacjach bywa prane niemal do białości. Do tego dochodzą interpretacje psychoanalityczne, z Brunonem Bettelheimem na czele, przy których baśnie zaczynają przypominać nie tyle literaturę dziecięcą, ile zbiorowy sen dorosłych o kontroli, strachu, seksie, karze i posłuszeństwie. Pod ładnie opowiedzianą historią siedzi tu więc stary, dobrze zamaskowany regulamin: bądź grzeczna, bądź posłuszny, nie wychylaj się, a jeśli jednak spróbujesz, baśń bardzo szybko znajdzie sposób, żeby zrobić z ciebie przykład dla następnych.

Scenariuszowo ten album ujął mnie tym, że Lou Lubie nie zrobiła z tematu ani szkolnego wykładu, ani publicystycznego kazania. To mogło bardzo łatwo pójść w stronę nudnej wyliczanki: tu dawny wariant, tu znany autor, tu przypis, tu morał, proszę przewrócić kartkę i zachować powagę. Na szczęście autorka prowadzi swój tok rozumowania jak ktoś, kto naprawdę wie, kiedy podać konkret, kiedy skrócić dystans, a kiedy walnąć puentą tak bezczelną, że człowiek najpierw parska śmiechem, a dopiero później orientuje się, że właśnie śmieje się z czegoś, co wcale nie jest lekkie. I to mnie w tym komiksie złapało najmocniej.

Dobrze działa też samo prowadzenie wywodu. Lubie nie próbuje udowodnić jednej wielkiej tezy młotkiem po łbie. Układa materiał etapami: najpierw przywołuje trop, później zestawia go z inną wersją, dopiero potem dopala całość komentarzem albo rysunkową kontrą. Nie ma tu poczucia przypadkowego skakania po ciekawostkach. Jest rytm kogoś, kto potrafi podrzucić absurd, zostawić go na sekundę w powietrzu i pozwolić czytelnikowi samodzielnie poczuć, że śmiech właśnie zaczyna dziwnie ciążyć. Dzięki temu nie miałem wrażenia, że czytam opracowanie o baśniach. Bardziej jakbym siedział w samym środku inteligentnego, złośliwego i świetnie poukładanego wywodu, który co chwilę otwierał mi w głowie kolejny zardzewiały zatrzask.

Dialogi i komentarze są krótkie, celne, często zbudowane jak szybkie docinki rzucone pod nosem, a nie przemowy z ambicją ratowania świata. Bohaterowie baśni, autorzy, narratorzy i te wszystkie historyczne „autorytety” zostają przepuszczeni przez filtr ironii, ale nie po to, żeby zrobić pusty kabaret. To mocny, inteligentny humor. Lubie najpierw rozbraja czytelnika, potem podsuwa cięższy temat, a na końcu zostawia pytanie: ile ukrytych przekazów, zakazów, seksualnych podtekstów, przemocy i dziwnych społecznych instrukcji przechodziło obok nas pod przykrywką ładnej historyjki? I właśnie dlatego ten komiks tak mnie rozbawił, a jednocześnie zatrzymał na dłużej. Bo po śmiechu zostaje niewygodne echo. Człowiek nagle zaczyna się zastanawiać, kto właściwie uznał część tych opowieści za dobry pomysł na dobranockę.

Graficznie „Na końcu wszyscy umierają” może nie przypominać klasycznych komiksów, do których część czytelników jest przyzwyczajona. Nie ma tu dużej przygodowej narracji prowadzonej kadrami od sceny do sceny. To bardziej komiksowy wykład, satyryczna infografika i ilustrowana opowieść o baśniowych wynaturzeniach. Ale wizualnie ten album naprawdę przyciąga. Ma własny charakter, jest lekki, czytelny i natychmiast rozpoznawalny. Prosta, cartoonowa kreska Lubie świetnie pasuje do tego, co autorka robi z tematem. Im poważniejszy albo bardziej obleśny przykład, tym zabawniej działa uproszczona mina postaci, gest ręki, krótki dialog albo mały rysunkowy dopisek.

Kolory też nie są tu ozdobnikiem. Plansze mają dużo oddechu, więc nawet kiedy Lubie podaje sporo informacji, nie czułem zmęczenia. Strony czyta się błyskawicznie, żarty są dobrze ustawione, a tekst i rysunek wzajemnie się napędzają. To komiks, który bardziej opowiada układem planszy niż kadrową efektownością. I dobrze. Gdyby był wizualnie cięższy, ta cała szydercza lekkość mogłaby zdechnąć pod własnym ciężarem.

Największy plus? Ten komiks nie kończy się na samej lekturze. Po kilku stronach złapałem się na tym, że już nie tylko czytam, ale zaczynam układać w głowie własną listę podejrzanych: które historie pamiętam w wersji wygładzonej, które ktoś mi sprzedał jako niewinne, a które od początku powinny mieć na okładce ostrzeżenie większe niż tytuł. Lubie ma świetny instynkt do takich momentów. Nie rozsmarowuje żartu na pół planszy, nie tłumaczy puenty do zgonu, tylko pokazuje szczegół, dociska ostrym komentarzem i idzie dalej. To jest dla mnie siła tego albumu: działa jak zapalnik. Najpierw bawi, potem drażni, a na końcu zostawia ochotę, żeby jeszcze samemu pogrzebać w tych opowieściach i sprawdzić, co właściwie przez lata udawało śliczną dekorację.

Zgrzyta mi natomiast miejscami tempo. Lubie ma ogromną łatwość przeskakiwania między przykładami i czasem aż za bardzo jej ufa. Trafia na kapitalny trop, rozgrzebuje go, pokazuje coś naprawdę tłustego, po czym zaraz biegnie dalej, jakby bała się, że jeszcze chwila i komiks zacznie ważyć więcej niż powinien. Rozumiem ten wybór, bo dzięki temu album jest szybki, nośny i nie zamienia się w zakurzone opracowanie dla ludzi zakochanych w przypisach. Tyle że przy kilku fragmentach miałem ochotę powiedzieć: dobra, zatrzymajmy się tu jeszcze na moment, bo właśnie otworzyłaś coś naprawdę chorego. Nie potrzebowałem wykładu na dwadzieścia stron, ale czasem brakowało mi jednego dodatkowego cięcia. Takiego, które nie tylko pokaże dziwactwo, ale jeszcze mocniej dobije jego sens. To nie rozwala lektury, ale zostawia niedosyt. A niedosyt przy tak wdzięcznym, plugawym materiale boli trochę bardziej.

Nie będę udawał, że po tym albumie zacząłem patrzeć na baśnie jak na święte teksty wymagające egzorcyzmu. Bez jaj. One od dawna były podejrzane, tylko przez lata ktoś kazał nam zachwycać się ładnym opakowaniem i nie zaglądać do środka, bo jeszcze znaleźlibyśmy coś, czego potem nie dałoby się odzobaczyć. Lou Lubie zrobiła dokładnie ten zakazany ruch. Otworzyła, wyciągnęła, pokazała palcem i jeszcze miała czelność dorzucić do tego takie żarty, że człowiek śmiał się jak kretyn, choć po chwili orientował się, że właśnie rechotał nad kulturowym śmietnikiem pełnym przemocy, seksu, kar, lęków i moralnych protez.

Polecamten komiks z całego serca. Tocholernie dobra lekturadla dorosłych, którzy mają ochotę zobaczyć, co zostaje z dobrze znanych historii, kiedy zdejmie się z nich lukier, morał i tę całą odświętną minę pod tytułem „przecież to tylko bajka”. Nie czytajcie tego dzieciom do snu, chyba że chcecie następnego ranka tłumaczyć przy śniadaniu, dlaczego książę nie zawsze był romantycznym wybawcą, a wilk wcale nie musiał być największym problemem w lesie. Sami jednak sięgnijcie koniecznie. Bo jeśli baśnie miały trupy w szafie, to Lou Lubie zrobiła z ich ekshumacji naprawdę znakomity, bezczelny i potwornie zabawny komiks.

[Współpraca reklamowa] Komiks do przygotowania recenzji otrzymałem od wydawnictwa Timof i cisi wspólnicy. Wydawnictwo nie miało żadnego wpływu na moją ocenę.

Polecana lektura

"Na końcu wszyscy umierają"

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie rozwój bloga, a cena dla Was pozostaje bez zmian.

Sprawdź cenę w Gildii

Zamieszczone w recenzji obrazy pochodzą z omawianego komiksu i zostały wykorzystane wyłącznie w celach informacyjnych oraz promocyjnych, w ramach dozwolonego użytku recenzenckiego. Nie są w żaden sposób używane ani udostępniane w celach szkolenia systemów sztucznej inteligencji.

Za pierwszą z nowości, czyli Legion of Super-Heroes, odpowiadają Joshua Williamson oraz rysownik Hayden Sherman. Autorzy przeniosą czytelników o tysiąc lat w przyszłość do świata, gdzie superbohaterowie zostali wyjęci spod prawa, a galaktycznego porządku pilnują bezwzględni Perswaderzy. W tej rzeczywistości Brainiac 1 of 5 spróbuje rozwiązać zagadkę morderstwa R.J. Brande’a i zjednoczyć rozproszonych po kosmosie młodych buntowników.

Kolejna seria, Teen Titans, powstaje z rąk duetu Kyle Higgins i Daniele Di Nicuolo, znanego z pracy nad serią Power Rangers. Skupi się ona na nowej generacji nastoletnich bohaterów – w zespole pojawią się Fairplay, Cheshire Cat, Proxy i Wildcard. Po nagłym zniknięciu przyjaciela młodzi herosi zostaną zmuszeni do nawiązania trudnej, ryzykownej współpracy z brutalnym Red Hoodem.

Ostatnim zapowiedzianym tytułem jest The Doom Patrol, który pisze Darcy Van Poelgeest, a rysuje Niko Henrichon. Scenarzysta podszedł do tematu nietypowo, bo w nowej rzeczywistości najdziwniejsi bohaterowie świata borykają się z prozaicznymi problemami finansowymi, co zmusza Robotmana, Elasti-Girl i Negative Mana do założenia regularnej działalności zarobkowej. Pozornie proste zlecenie odnalezienia zaginionego kota szybko wciągnie zespół w niebezpieczną, międzywymiarową intrygę.

Premiera pierwszych zeszytów wszystkich trzech serii została zaplanowana na środę, 2 września 2026 roku.

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie moją pracę, a cena dla Was i tak pozostaje bez zmian.

Sprawdź nowości i przedsprzedaże w Gildii

W trakcie imprezy dostępna będzie oferta komiksów oraz rodzinnych gier planszowych i karcianych objęta rabatem w wysokości 25 procent. Wydawca zaznacza również, że na festiwalu nie zabraknie nowości komiksowych oraz planszówkowych z maja i czerwca.

W komunikacie wydawnictwo informuje, że gośćmi poznańskiego festiwalu będą znani scenarzyści i rysownicy. Wśród nich pojawią się Kieron Gillen, Goran Sudžuka, Tommaso Bennato oraz Anna Krztoń. W sobotę o godzinie 14:00 w Strefie Warsztatowej odbędą się zajęcia prowadzone przez Piotra Bednarczyka i Macieja Kura. Uczestnicy tych warsztatów będą mogli poznać proces powstawania komiksu od podstaw – od budowy scenariusza, przez tworzenie bohaterów, po narrację wizualną.

Macieja Kura i Piotra Bednarczyka będzie można również spotkać na stoisku Egmontu w sobotę w godzinach od 11:00 do 13:00. W niedzielę stoisko odwiedzi Tomasz Kołodziejczak (od 10:30 do 11:30), a w godzinach od 11:00 do 14:00 pojawią się tam twórcy komiksu „Cząberek”, czyli Aleksandra Machoń i Wiktor Talaga. Organizatorem corocznej imprezy jest Stowarzyszenie Klub Fantastyki „Druga Era”.

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie moją pracę, a cena dla Was i tak pozostaje bez zmian.

Sprawdź nowe promocje i zapowiedzi

Wszystkie te zeszyty wyjdą spod pióra Johnsona i będą stanowić bezpośredni wstęp do wielkiego finału tej piekielnej sagi. Machina rusza już we wrześniu, kiedy to na pierwszy ogień pójdzie komiks „Infernal Hulk Vs. Wolverine” z rysunkami Jonasa Scharfa. Potem, aż do grudnia, dostaniemy prawdziwy festiwal przemocy - Hulk po kolei weźmie się za łby z Fantastyczną Czwórką, Spider-Manem i Avengersami.

Scenariusz każdego z tych pojedynków jest z góry przesądzony: potwór ma bezlitośnie zmiażdżyć swoich przeciwników. Każda kolejna wygrana przybliży go do zrealizowania chorej wizji, czyli przerobienia całego świata Marvela na swoją własną, koszmarną modłę. Fanom mocnych, bezkompromisowych historii szykuje się genialna jesień.

Źródła: Marvel.com