---
title: "\"Światy H.P. Lovecrafta: Dagon i inne opowieści\" - recenzja"
slug: "swiaty-hp-lovecrafta-dagon-i-inne-opowiesci-recenzja"
canonical_url: "https://blogokomiksach.pl/swiaty-hp-lovecrafta-dagon-i-inne-opowiesci-recenzja/"
published_at: "2026-09-01T18:09:44.000Z"
updated_at: "2026-09-01T18:09:44.000Z"
authors: ["Wojtek"]
tags: ["Recenzje komiksów", "BestComics", "Steven Philip Jones", "Aldin Baroza", "Sergio Cariello", "Wayne Reid", "Christopher Jones", "Rob Davis", "H.P. Lovecraft"]
excerpt: "Best Comics wydało drugi tom „Światów H.P. Lovecrafta” ze scenariuszami Stevena Philipa Jonesa: pięć opowiadań, pięciu rysowników. Nie są to jednak wierne przeniesienia klasyki grozy na papier, tylko jej uwspółcześnione przeróbki sprzed trzydziestu lat."
feature_image: "https://blogokomiksach.pl/content/images/2026/09/PXL_20260901_143147877.jpg"
feature_image_alt: "\"Światy H.P. Lovecrafta: Dagon i inne opowieści\" - recenzja"
language: "pl-PL"
---

# "Światy H.P. Lovecrafta: Dagon i inne opowieści" \- recenzja

Tym razem na początek garść technikaliów. Scenariusze wszystkich pięciu historii napisał Steven Philip Jones, za stronę graficzną odpowiada pięciu rysowników: Aldin Baroza, Sergio Cariello, Wayne Reid, Christopher Jones i Rob Davis. Komiks przełożyli na polski Robert Lipski i Marcin Andrys. To drugi tom polskiej serii. Pierwszy nosi tytuł [„Przyczajona groza i inne opowieści”](<https://blogokomiksach.pl/lovecraft-przyczajona-groza-bestcomics-recenzja/>) i też jest dostępny u [Best Comics](<https://blogokomiksach.pl/tag/bestcomics/>).

![](<https://blogokomiksach.pl/content/images/2026/09/PXL_20260901_164715994_o.jpg>)

W środku znajdziemy pięć adaptacji: „Muzykę Ericha Zanna”, „Dagona”, „Arthura Jermyna”, „Zeznanie Randolpha Cartera” i „Piekielną ilustrację”. Cztery z nich powstały pierwotnie w 1993 roku dla Caliber Comics. Piąta, „Zeznanie Randolpha Cartera”, dopiero w 1996.

Ten komiks był pierwszą pracą Steven Philip Jones przy Lovecrafcie, choć adaptował wtedy film, nie prozę. Pierwszym opowiadaniem, które przełożył z oryginalnego tekstu na komiks, była „Przyczajona groza”, czyli tytułowa historia z pierwszego tomu polskiej serii. Dopiero po tym doświadczeniu, już po przejściu serii od Malibu do Caliber Comics, napisał scenariusze do pięciu tekstów zebranych w tym albumie. Wydawca Caliber, Gary Reed, zaproponował, by do każdej historii zatrudnić osobnego rysownika, dobranego pod jej charakter.

![](<https://blogokomiksach.pl/content/images/2026/09/PXL_20260901_164621342_o.jpg>)

Jeśli liczycie na komiksowe przeniesienie oryginalnych tekstów Lovecrafta, to spotka was zawód. Jones przeniósł akcję do lat 90. i dopisał dialogi. Powód wyjaśnia wprost w posłowiu: teksty Lovecrafta są napisane niemal w całości jako narracja. Natomiast komiks jako medium działa lepiej, gdy postacie mówią w dymkach, nie w podpisach.

![](<https://blogokomiksach.pl/content/images/2026/09/PXL_20260901_164628063_o.jpg>)

Tę zasadę Jones tłumaczy na przykładzie „Przyczajonej grozy” z pierwszego tomu: skoro Lovecraft osadził tę historię w czasach sobie współczesnych, przeniesienie jej do lat 90. dawało komiksowi podobne poczucie aktualności. Ten sam mechanizm widać w opowieściach z tego tomu. Na przykład w „Dagonie” bohaterem nie jest rozbitek z czasów pierwszej wojny światowej, tylko atomowy okręt podwodny USS Augustus. Jego załoga znajduje Emmę Loveless, ocalałą z katastrofy prywatnego samolotu, a Pentagon ściąga do sprawy eksperta Marcusa Steeda. W „Muzyce Ericha Zanna” narratorem u Lovecrafta jest anonimowy student metafizyki. W komiksie zastępuje go Max Finn, amerykański astronom przyjeżdżający do Paryża na konferencję SETI.

![](<https://blogokomiksach.pl/content/images/2026/09/PXL_20260901_164632609_o.jpg>)

Uwspółcześnienie opowiadań Lovecrafta to jednak ciekawy zabieg. Czytelnik dostaje bowiem migawkę z dwóch epok naraz: opowiadanie sprzed stu lat i jego "współczesna" wersja (co prawda przeniesiona do lat 90.).

![](<https://blogokomiksach.pl/content/images/2026/09/PXL_20260901_164638393_o.jpg>)

Największa różnica między poszczególnymi rozdziałami tego tomu nie leży w scenariuszu, tylko w rysunku. Jones w posłowiu sam opisuje mocne strony każdego ze swoich współpracowników, i te opisy potwierdzają się w lekturze.

„Muzykę Ericha Zanna” narysował **Aldin Baroza**, twórca związany później głównie z animacją: pracował przy „Futuramie” i „Family Guyu”, a w 2012 roku był nominowany do Emmy jako asystent reżysera odcinka Futuramy „The Tip of the Zoidberg”. Jego mroczny styl pasuje do najbardziej klimatycznej opowieści w tomie.

![](<https://blogokomiksach.pl/content/images/2026/09/PXL_20260901_164743221_o.jpg>)

„Dagona” rysował z kolei brazylijski rysownik **Sergio Cariello**, co otworzyło mu drogę do rysowania [„Daredevila”](<https://blogokomiksach.pl/tag/daredevil/>). „Arthura Jermyna” narysował **Wayne Reid**, twórca kojarzony głównie z komiksem historycznym \- akcja tej opowieści toczy się w XIX\-wiecznej Anglii. Natomiast „Zeznanie Randolpha Cartera” narysował **Christopher Jones**, który później rysował dla [DC](<https://blogokomiksach.pl/tag/dc/>) między innymi „The Batman Strikes\!” i „Young Justice”. I jeszcze **Rob Davis** z „Piekielną ilustracją” \- twórca komiksowych wersji „Star Treka” i „Quantum Leap”.

    ![Logo](<https://gildia.pl/media/logo/stores/1/Logo_gildia_20_lat.png>)   [Komiks jest dostępny w Gildii](<https://go.buybox.click/linkclick_7282_506?&url=https%3A%2F%2Fgildia.pl%2F%2Fkomiksy.html%3Fspecial_categories%3DPrzedsprzeda%25C5%25BC&ref=blogokomiksach.pl>)   To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie moją pracę, a cena dla Was pozostaje bez zmian.

Lubię pulpę Lovecrafta i ten komiks daje mi ją w pełnej krasie, nawet jeśli podaną w innej wersji niż oryginalna. Atomowy okręt podwodny szukający Dagona. Profiler FBI z Necronomiconem pod pachą. To dokładnie ten rodzaj przaśnej grozy, po którą sięgam z przyjemnością, bez pretensji do literackiej wierności.

Nie mam porównania z tekstami źródłowymi, bo ich nie czytałem, więc nie oceniam tego tomu jako adaptacji. Oceniam go jako samodzielny komiks grozy i w tej roli sprawdza się dobrze. Zróżnicowanie rysowników, które na papierze brzmi jak ryzyko niespójności, w praktyce działa na korzyść albumu: każda historia ma inny rytm, inny nastrój i klimat.

Powinno się spodobać fanom [„Dylan Doga”](<https://blogokomiksach.pl/tag/dylan-dog/>). Podobny klimat: czarno\-biała kreska, groza podana z przymrużeniem oka. Bohaterowie regularnie wplątują się w sprawy, które szybko wymykają się racjonalnemu wyjaśnieniu.

| Tytuł | [Światy H. P. Lovecrafta \#2 \- Dagon i inne opowieści](<https://go.buybox.click/linkclick_7282_506?&url=https%3A%2F%2Fgildia.pl%2Fkomiksy.html&ref=blogokomiksach.pl>) |
| --- | --- |
| Seria | Światy H. P. Lovecrafta |
| Wydawca | BestComics |
| Scenarzysta | Steven Philip Jones |
| Rysownik | Aldin Baroza, Sergio Cariello, Rob Davis, Christopher Jones, Wayne Reid |
| Tłumacz | Robert Lipski, Marcin Andrys |
| Rok wydania | 2026 |
| Okładka | twarda |
| Liczba stron | 156 |
| Cena okładkowa | 74 zł |

\[WSPÓŁPRACA REKLAMOWA\] Egzemplarz komiksu na potrzeby recenzji dostarczył wydawca. Wydawca nie miał wpływu na moją opinię i nie czytał tekstu przed publikacją.

## Zapisz się do bezpłatnego newslettera\!

Nie spamujemy. Wysyłamy newsletter raz w tygodniu, w okolicach weekendu. Nie przegap najważniejszych informacji i zapowiedzi.

       Email sent\! Check your inbox to complete your signup.

Możesz się wypisać w każdej chwili.
