--- title: "„Ta teksańska krew” #2 - recenzja. Czarna plamka na teksańskim jabłku" slug: "ta-teksanska-krew-2-recenzja" canonical_url: "https://blogokomiksach.pl/ta-teksanska-krew-2-recenzja/" published_at: "2026-10-21T09:40:16.000Z" updated_at: "2026-10-21T09:40:16.000Z" authors: ["Wojtek"] tags: ["Recenzje komiksów", "KBOOM", "Chris Condon", "Jacob Phillips"] excerpt: "Szeryf Joe Bob Coates siada w barze i wraca pamięcią do września 1981 roku. Martwy chłopiec i jego zaginiona siostra. W tle sekta czcząca nietoperze. Drugi tom „Tej teksańskiej krwi” jest mroczniejszy od pierwszego i chyba ciekawszy." feature_image: "https://blogokomiksach.pl/content/images/2026/10/PXL_20261021_092121243.jpg" feature_image_alt: "„Ta teksańska krew” #2 - recenzja. Czarna plamka na teksańskim jabłku" language: "pl-PL" --- # „Ta teksańska krew” \#2 \- recenzja. Czarna plamka na teksańskim jabłku Pierwszy tom [„Tej teksańskiej krwi”]() był kryminałem z prowincji, który twardo stał na ziemi. Wszystko zaczęło się od kłótni o żaroodporne naczynie, a przemoc miała bardzo ludzkie pobudki. W drugim tomie Chris Condon i Jacob Phillips skręcają w stronę rzeczy, których szeryf Joe Bob Coates nie wpisze do żadnego raportu. ![]() ## Jabłko z czarną plamką Tom otwiera rozmowa Joe Boba z pastorem. A do pastora idzie się wtedy, gdy człowieka coś gryzie. Szeryfa gryzą wydarzenia z pierwszego tomu. Potem Joe Bob siada w barze ze współpracownicą i opowiada jej o sprawie sprzed lat. Jest wrzesień 1981 roku, a Joe Bob dopiero zaczyna pracę w biurze szeryfa. Na jednym z rancz w hrabstwie Ambrose sekta odprawia rytuał, po którym zostaje martwy chłopiec. Jego młodsza siostra znika bez śladu. Bezradne biuro szeryfa z niechęcią przyjmuje pomoc Harlana Eversaula, prywatnego detektywa spoza hrabstwa. Jego teorie o kulcie brzmią jak wyjęte z taniego horroru, ale z każdym zeszytem trudniej je zbyć. ![]() Czemu te wszystkie sprawy zdarzają się w prowincjonalnym, nudnym miasteczku? W komiksie pada porównanie hrabstwa do jabłka z czarną plamką. Ambrose ma być punktem na mapie Teksasu, w którym gromadzi się zło. Joe Bob długo uważa to za gadanie. Zdanie zmienia powoli, w miarę jak sprawa zaginionych dzieci prowadzi do ludzi czczących nietoperze. Pierwotnie seria miała się nazywać „Past is Prologue”, co nawiązuje do frazy z „Burzy” Szekspira. W jednym z wywiadów Condon przyznał, że twórcy od początku wiedzieli, że będą wracać w przeszłość. Szekspirowskie echo, które słyszałem w pierwszym tomie, było więc w serii od samego startu. ![]() ## Bar i rok 1981 na zmianę Narracja przypomina filmowy thriller. Rozmowa w barze i śledztwo sprzed lat przeplatają się przez cały tom, a każda z tych osi czasu ma własne tempo. Zawsze urywa się w chwili, w której chce się czytać dalej, i wtedy komiks przeskakuje do drugiej. Po kilku takich cięciach odłożenie tomu na później przestaje wchodzić w grę. ![]() Phillips dba o to, żeby czytelnik nie zgubił się w tych skokach. Lata 80. mają przygaszoną paletę, a współczesność jest jaśniejsza. W rozmowie z Comics Bookcase mówił, że część plansz z przeszłości wytuszował tradycyjnie, czego wcześniej nie robił. Kolory to również jego praca. W 2023 roku był za nie nominowany do Nagrody Eisnera, a wśród wymienionych tytułów znalazła się „Ta teksańska krew”. Rysując ten tom, Phillips ani razu nie był w Teksasie. Budynki do fikcyjnego hrabstwa wyszukiwał, „jeżdżąc” po Google Street View. Na planszach tego nie widać. ![]() ## Skąd my to znamy? Sekta w małym miasteczku to motyw ograny, a wpływy popkultury widać tu bez lupy. Autorzy się z nimi nie kryją. Condon mówił dziennikowi Houston Chronicle, że jedną z jego największych inspiracji było „Blood Simple”, debiut braci Coen. Phillips przyznał w Comics Bookcase, że mniej więcej tydzień przed rysowaniem tych zeszytów skończył oglądać drugi sezon „Fargo”. Zmęczony szeryf, który zastanawia się, skąd w ludziach tyle zła, przypomina mi z kolei bohatera „To nie jest kraj dla starych ludzi”. Zarzut, że historia coś przypomina, traci jednak znaczenie, kiedy jest tak dobrze opowiedziana. Ten thriller trudno odłożyć przed finałem. ![]() Muszę też **sprostować błąd** z recenzji pierwszego tomu. Napisałem tam, że Condon pochodzi z Teksasu. Tymczasem urodził się w Metuchen w New Jersey i mieszka w Jersey City. Teksas poznał na studiach dzięki koledze z tego stanu i jego rodzinie (Houston Chronicle). Każdy scenariusz wysyła znajomym z Teksasu z pytaniem, czy ktoś tam by w ogóle tak powiedział. ## Werdykt Drugi tom podobał mi się bardziej od pierwszego. Jest mroczniejszy i odważniej wchodzi tam, gdzie kryminał styka się z horrorem. Jeśli jedynka wydała wam się zbyt przyziemna, dwójka może was przekonać do serii. ![Okładka komiksu]() Polecana lektura ### Ta teksańska krew \#2 To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie rozwój bloga, a cena dla Was pozostaje bez zmian. [Sprawdź cenę w Gildii]() Hrabstwo Ambrose szykuje się też do przeprowadzki na ekran. W maju 2026 roku serwis Deadline podał, a Image Comics potwierdziło w komunikacie, że stacja FX rozwija serial na podstawie komiksu. Scenariusz piszą Jim Mickle („Sweet Tooth”) i E.L. Katz, a Mickle ma też reżyserować. Condon jest producentem wykonawczym, Phillips współproducentem wykonawczym. W momencie ogłoszenia nie podano obsady ani daty premiery. [„Ta teksańska krew” jako serial. FX rozwija adaptację komiksu Image Comics]() > „Ta teksańska krew” może trafić na mały ekran. Jak poinformowało Image Comics, stacja FX rozwija serial dramatyczny oparty na komiksie „That Texas Blood” Chrisa [“Ta teksańska krew” \#1. Mocny kryminał z teksańskim kurzem i szekspirowskim echem]() > KBoom po raz kolejny udowadnia, że ma nosa do importowania perełek z amerykańskiego rynku. „Ta teksańska krew” to pierwszy tom neo\-westernowego kryminału od Ima \[WSPÓŁPRACA REKLAMOWA\] Egzemplarz komiksu na potrzeby recenzji dostarczył wydawca. Wydawca nie miał wpływu na moją opinię i nie czytał tekstu przed publikacją.