--- title: "\"Zaginione horyzonty\" - Juana Zanotto. Recenzja space opery z odważnym twistem" slug: "zaginione-horyzonty-zanotto-recenzja" canonical_url: "https://blogokomiksach.pl/zaginione-horyzonty-zanotto-recenzja/" published_at: "2026-08-19T09:46:42.000Z" updated_at: "2026-08-20T06:38:43.000Z" authors: ["Wojtek"] tags: ["Recenzje komiksów", "Lost In Time", "Juan Zanotto", "komiks argentyński"] excerpt: "Amazonka na grzbiecie pustynnego dingo, konfederacki pilot z rozkazem od Matki i planeta, której brakuje wody. „Zaginione horyzonty\" Juana Zanotto wyglądają na typową space operę z lat 90. Wyglądają, bo po kilkunastu stronach robi się z tego coś zupełnie innego." feature_image: "https://blogokomiksach.pl/content/images/2026/08/PXL_20260819_085337714.jpg" feature_image_alt: "\"Zaginione horyzonty\" - Juana Zanotto. Recenzja space opery z odważnym twistem" language: "pl-PL" --- # "Zaginione horyzonty" \- Juana Zanotto. Recenzja space opery z odważnym twistem Szczerze mówiąc, to nie przymierzałem się do recenzji tego komiksu \- z lipcowej oferty Lost In Time „Zaginione horyzonty" nie były moim pierwszym wyborem. Kojarzyły mi się z tą półką science fiction, gdzie skąpo odziana wojowniczka macha mieczem na tle obcych słońc, a fabuła jest dodatkiem do kadru. Falka zresztą gościła już kiedyś w Polsce, w czasach, gdy SF w wersji „amazonka kontra pustynia" zupełnie mnie nie interesowało, więc te dwa stare albumy Ambera przeszły obok mnie bez echa. ## Zapisz się na newsletter Bloga o komiksach\! Nie spamujemy. Newsletter wychodzi raz w tygodniu w okolicach weekendu. Email sent\! Check your inbox to complete your signup. Możesz się wypisać w każdej chwili. Sięgnąłem po album trochę z obowiązku. Po kilkunastu stronach dostałem czegoś, czego się nie spodziewałem. ### O czym to w ogóle jest Zacznijmy od tego, co widać od pierwszych plansz. Mamy dwie linie. Pierwsza: Dan Darnell, porucznik Konfederacji, dostaje od tajemniczej „Matki" rozkaz sprawdzenia rutynowego korytarza w kosmosie. Rutyna oczywiście pryska, bo w jednym z kwadrantów pojawia się coś, czego być nie powinno. ![]() Druga: Falka, wojowniczka z Górnych Krain, przemierza pustynię obcej planety na grzbiecie dingo, w grupie towarzyszek. Ich świat jest brutalny. Groźne są tu pustynne robale, ale jeszcze gorsi bywają mężczyźni, którzy na widok kobiet reagują dokładnie tak, jak można się obawiać. ![Logo Lost In Time]() [Zamów u wydawcy]() [Sprawdź cenę w Gildii]() Alphard IV, planeta, na której rozgrywa się większość akcji, cierpi na chroniczny brak wody i łudząco przypomina pewien znany nam glob. To nie przypadek. Zanotto nie bawi się w czystą fantazję, tylko buduje świat z drugim dnem. ![]() I jeszcze jedno: te dwie linie muszą się w końcu spleść. Sposób, w jaki to robi autor, jest w zasadzie sednem całej opowieści. I muszę ostrożnie dobierać dalej słowa żeby nie zdradzić o co chodzi. ### Eksperyment, którego się nie spodziewałem Zanotto sięga po pomysł, który dotyczy samego pochodzenia Falki i jej tożsamości. Jak na komiks z początku lat 90. to zagranie odważne, chwilami wręcz brawurowe. Co dla mnie najważniejsze, potraktowane serio jako motor fabuły, a nie tani chwyt. ![]() Obserwowanie tego, co się z bohaterką dzieje i dokąd to prowadzi, wciągnęło mnie mocniej niż główny wątek walki o planetę. A raczej rzadko mi się zdarza, żeby element z pozoru poboczny przejął cały ciężar napięcia. Sam autor zapowiada zresztą w opisie wydania, że rozterki tożsamościowe nie ograniczą się do męskiego punktu widzenia. Więcej w zasadzie nie mogę napisać. Natomiast jeśli chodzi o główny wątek, to jest on dość charakterystyczny dla komiksów SF sprzed lat. Bohaterowie wychodzą z jednej opresji, by za moment wpaść w kolejną. A z każdą kolejną pojawia się haczyk, który komplikuje fabułę. ![]() Zaznaczę też uczciwie: to komiks swojej epoki. Zanotto uruchamia poważny temat, ale filtruje go przez pulpową, mocno erotyczną wyobraźnię lat 90. Nie ogłaszałbym więc „Zaginionych horyzontów" dziełem przełomowym obyczajowo. To raczej ciekawy paradoks, w którym ambitny pomysł miesza się z estetyką rodem z magazynów dla dorosłych. Bo tak, to pozycja wyłącznie dla dorosłych i wydawca sygnalizuje to wprost. ### Rysunek Tu nie ma dyskusji. Zanotto rysuje świetnie i widać w tym rękę weterana. Projekty statków, pojazdów, pustynne panoramy Alpharda IV, ruch postaci w kadrze \- wszystko trzyma poziom, do jakiego wielu twórców tamtej dekady tylko aspirowało. Klasyczna, realistyczna kreska, sporo rozmachu, mnóstwo detalu w maszynach i sylwetkach. Sam autor przyznawał się do fascynacji Alexem Raymondem i „Flashem Gordonem". ![]() W tym wydaniu Zanotto odpowiada za wszystko: scenariusz, rysunek i kolor. „Zaginione horyzonty" to zresztą jeden z pierwszych dużych cykli, w których sam napisał to, co narysował. Wcześniej pracował głównie przy cudzych scenariuszach, choćby „Bárbara" z Ricardo Barreiro czy „Starlight" z Robinem Woodem. ### Kwestia polskich wydań Tu jest niuans, który może mylić. Falka nie jest w Polsce debiutantką. Wydawnictwo Amber opublikowało w latach 2002–2003 dwa albumy: „Falka. Tchnienie diabła" i „Falka. Czerwony kryształ". ![]() Rzecz w tym, że tamte albumy to późniejszy fragment sagi. Czytelnik dostawał tam Falkę już w pełni ukształtowaną, bez wyjaśnienia, skąd się właściwie wzięła. „Zaginione horyzonty" cofają się do początku i pokazują genezę, której polski odbiorca wcześniej nie poznał. Amber wydał kiedyś ciąg dalszy, Lost In Time dopiero teraz przywraca prolog. Dla porządku dodam, że stare tomy Ambera nie wchodzą w skład obecnego wydania zbiorczego. ### Warto? Dla mnie tak, i to mimo początkowej niechęci. „Zaginione horyzonty" są nierówne. Pulpowe skróty, nadmiar erotyki i tempo, które czasem się rwie, to realne wady. Jest tu jednak wielka wyobraźnia wizualna i jeden pomysł fabularny, który potrafi naprawdę zaskoczyć, choć minęły od jego powstania ponad trzy dekady. Komiks jest widowiskowy, bezwstydnie dziewięćdziesiąty, narysowany ręką jednego z mistrzów argentyńskiej science fiction. Jeśli lubicie SF z charakterem, a odważnych pomysłów nie mierzycie wyłącznie dzisiejszą wrażliwością, wejdźcie w to bez uprzedzeń. Ja wszedłem z uprzedzeniami i żałuję tylko tego, że zwlekałem tak długo. Mocna rzecz. | Tytuł | [Zaginione horyzonty]() | | --- | --- | | Seria | | | Wydawca | Lost In Time | | Scenarzysta | Juan Zanotto | | Rysownik | Juan Zanotto | | Kolorysta | Juan Zanotto | | Tłumacz | Jakub Jankowski | | Rok wydania | 2026 | | Format | 215×290 mm | | Okładka | twarda | | Liczba stron | 328 | | Cena okładkowa | 150 zł | \[WSPÓŁPRACA REKLAMOWA\] Egzemplarz komiksu na potrzeby recenzji dostarczył wydawca. Wydawca nie miał wpływu na moją opinię i nie czytał tekstu przed publikacją. ![Logo Lost In Time]() [Zamów u wydawcy]() [Sprawdź cenę w Gildii]()