Przejdź do treści

Król rozpustników. Księga I. Brugeas i Toulhoat. Recenzja komiksu

Król rozpustników. Księga I. Brugeas i Toulhoat. Recenzja komiksu

Paryż, końcówka XII wieku. Rządy Filipa Augusta, czasy Ryszarda Lwie Serce. Ważne zmiany na mapie Europy i wielka polityka, którą znamy z kart podręczników do historii. Ale z oficjalnych przekazów nie dowiemy się wszystkiego. W cieniu królów działali ludzie, którzy nierzadko decydowali o szali zwycięstwa. To nie fikcja – król rozpustników istniał naprawdę.

Scenarzysta Vincent Brugeas mówi wprost: „nie wymyśliłem króla rozpustników. Zajęła się tym historia. Ów przydomek określa pozostającego w cieniu sługę pierwszych Kapetyngów – człowieka z gminu na usługach królów.” A ponieważ o prawach rządzących w zaułkach średniowiecznego Paryża wciąż niewiele wiadomo, autor postanowił dać upust swojej fantazji i opowiedzieć nam, jak mogło wyglądać „od zaplecza” starcie Filipa Augusta z Ryszardem Lwie Serce.  Wyszło mu to wyśmienicie!

Średniowieczny Paryż, podobnie jak inne europejskie miasta, był rozwarstwiony społecznie. Na górze łańcucha pokarmowego zasiadał król, niżej duchowieństwo i arystorkacja. Później byli mieszczanie i biedota. W wizji Brugeasa, była jeszcze jedna warstwa, która pozostawała w cieniu. Do niej zaliczali się m.in. król rozpustników czy król żebraków. To oni w rzeczywistości rozstawiali pionki na planszy. W porozumieniu z tajnymi stowarzyszeniami działającymi wśród kupców.

O Maurze zwanym po prostu “smutnym panem” wiadomo niewiele. Ma dwóch oddanych przyjaciół i zarządza siecią domów publicznych w Paryżu. Po jednym z incydentów, do jakiego dochodzi w burdelu, wściekły bohater łaknie zemsty. Jego pech polega na tym, że podejmuje pochopną decyzję, która może zagrozić całemu królestwu. W ten sposób wplątuje się w intrygę, która zachwieje jego pozycją i status quo w podziemnym światku. A w jego fachu nie ma miejsca na błędy. Sępy czekają na najmniejsze potknięcie królewskiego zausznika, by poszerzyć swoje strefy wpływów. I nie zawahają się przed niczym, by osiągnąć swój cel. 

Perfekcyjnie napisany scenariusz, który zaskakuje czytelnika ciągłymi zwrotami akcji. Gwarantuję Wam, że nie będziecie w stanie przewidzieć, jak potoczą się losy bohaterów opowieści. Na scenie pojawi się co prawda sporo postaci, ale bez obaw - autor będzie je wprowadzał sukcesywnie. To właśnie jedna z zalet tego komiksu - nie ma tu dróg na skróty. Ale też i przegadanych dymków niczym u Jeana Dufaux. Komiks czyta się płynnie i lekko, mimo iż liczy grubo ponad 450 stron. Choć nie zdarza mi się to za często w przypadku tak opasłych tomów, to pochłonąłem tego “grubasa” w jeden wieczór. 

Niemała w tym zasługa wyśmienitych ilustracji Ronana Toulhoata. Choć początkowo mogą sprawiać wrażenie nieco chaotycznych i niedokładnych, to im dalej w las, tym kunszt artysty robi coraz większe wrażenie. Ten komiks w dużej mierze opowiadany jest obrazem - czasami przez kilka kartek nie uświadczycie żadnego dymku. A ramek narracyjnych z tekstem prawie w ogóle tu nie ma. Jest za to dużo scen bitewnych, pojedynków w ponurych zaułkach Paryża, “pocztówek”, na których świetnie oddano detale architektoniczne, czy ówczesne stroje i uzbrojenie. 

Album stanowi pierwszą księgę opowiadającą historię króla rozpustników, ale także zamkniętą opowieść, która wieńczy napoczęte tu wątki. Zarówno dopisek “Księga I”, jak i epilog oraz posłowie sugerują, że nie jest to ostatnie słowo autorów. Już tylko dla formalności dodam, że album został elegancko wydany. W twardej oprawie, na kredowym papierze i w powiększonym formacie.

Z czystym sumieniem polecam wszystkim, którzy szukają dobrej lektury. To frankofońska perełka dla fanów powieści historycznych. I zarazem komiks, po którym już zawsze będziecie patrzeć inaczej na filmy czy książki osadzone w średniowiecznej Francji. A za dodatkową rekomendację niech posłuży fakt, że Wydawnictwo Lost In Time zdecydowało się na wznowienie tego albumu. Nie robi się dodruków komiksów, które nie schodzą na pniu.

[Współpraca reklamowa] Egzemplarz recenzencki otrzymałem bezpłatnie od Wydawnictwa Lost In Time. Wydawca nie wywierał wpływu na moją opinię.

Czytaj dalej

Rosomak nie zazna spokoju, "Świt X. Wolverine" - recenzja

Recenzje komiksów

Rosomak nie zazna spokoju, "Świt X. Wolverine" - recenzja

Wolverine to jeden z tych bohaterów Marvela, do których zawsze chętnie wracam. Nieważne, czy Logan ratuje świat u boku X-Men, tropi kolejnego psychopatę, czy po prostu próbuje wypić w spokoju piwo. Dlatego po „Świt X. Wolverine”, który na naszym rynku ukazał się za sprawą wydawnictwa Egmont, sięgnąłem z niemałymi oczekiwaniami. Zwłaszcza że od czasu „Rodu X/Potęg X” Jonathana Hickmana z dużym zainteresowaniem śledzę wydarzenia związane z Krakoą. Byłem ciekaw, jak Rosomak odnajdzie się w rzeczywi

Kiedy gaśnie światło Jedi, „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” - recenzja

recenzja książki

Kiedy gaśnie światło Jedi, „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” - recenzja

„Światło Jedi” Charlesa Soule’a skutecznie przekonało mnie do Wielkiej Republiki, a „Burza nadciąga” Cavana Scotta utwierdziła w przekonaniu, że był to bardzo dobry pomysł na rozwinięcie uniwersum „Gwiezdnych wojen”. Po dwóch udanych powieściach z niemałymi oczekiwaniami sięgnąłem więc po „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” Claudii Gray, wydaną na naszym rynku przez wydawnictwo Olesiejuk. Byłem ciekaw, czy autorce uda się utrzymać poziom poprzedników, szczególnie że wydarzenia z „Burz

Szukaj na blogu