Przejdź do treści

Sekta na pokładzie Arki XVII. „Enceladus" - recenzja komiksu

„Enceladus" Romaina Benassayi i Joanna Urgella wraca do świata „Arki". Ludzkość ma tu po raz pierwszy przekroczyć prędkość światła, a na pokładzie statku rośnie w siłę sekta. Sprawdziłem, jak wypada nowy thriller science fiction od Lost In Time.

Sekta na pokładzie Arki XVII. „Enceladus" - recenzja komiksu

Jak czytamy w Wikipedii, pod lodową skorupą Enceladusa, księżyca Saturna odkrytego przez Williama Herschela w 1789 roku, kryje się globalny ocean, a sonda Cassini zarejestrowała w 2005 roku strugi lodu i gazu wyrzucane z jego powierzchni w przestrzeń. Romain Benassaya umieścił więc początek swojej opowieści w miejscu, które NASA od lat wskazuje jako jeden z najbardziej obiecujących tropów w poszukiwaniu światów zdolnych podtrzymać życie.

Według jego scenariusza, w 2247 roku Sorany Desvoeux odkryje tam kryształ nieznanego pochodzenia, a dziesięć lat później ta sama materia napędzi Arkę XVII, statek zbudowany wokół obracającego się cylindra z własną biosferą, na którego pokładzie 36 tysięcy ludzi leci ku nowemu światu. Jednostka zbliży się do „progu Jowisza", gdzie ma wykonać pierwszy skok z prędkością większą od światła. Ale im bliżej tej granicy, tym na pokładzie zacznie dziać się coraz więcej rzeczy, których nikt nie potrafi wytłumaczyć.

Benassaya prowadzi tę historię dwoma torami, bo obok śledztwa toczącego się na pokładzie obserwujemy samą Sorany, która z odkrywczyni staje się dla części pasażerów postacią niemal religijną. Na pokładzie rośnie bowiem sekta widząca w krysztale relikwię. Jej wyznawcy przywołują imię Enlila, mezopotamskiego boga wyznaczającego losy, i trudno o lepszą ilustrację zdania z opisu wydawcy o mitach, które ludzkość zabiera ze sobą w nieznane.

W trakcie lektury wróciło do mnie „Stamtąd", serial, który w Polsce można oglądać na HBO Max. To luźne skojarzenie, ponieważ sceneria jest zupełnie inna, ale w obu historiach bohaterowie przechodzą między światami i odkrywają, że mają wpływ na rzeczywistość, którą dotąd brali za stałą. „Enceladus" podobnie dawkuje odpowiedzi, każda wyjaśniona zagadka otwiera w nim następną.

Kilka zdań należy się „Arce", bo oba albumy stoją teraz w księgarniach obok siebie. Wcześniejszy komiks tego duetu ukazał się w Polsce w 2023 roku, a Lost In Time zleciło jego dodruk i wypuściło go 27 października 2026 roku, tego samego dnia co „Enceladusa". Eryk Rives budzi się w nim po podróży, która miała trwać dwieście lat i zakończyć się na Lwim Pazurze, planecie obiecanej dla uciekinierów ze zniszczonej orbity Ziemi, po czym odkrywa wraz z załogą, że statek tkwi w gigantycznym labiryncie przeczącym prawom fizyki. W „Enceladusie" wyprawa Arki III zostaje wspomniana wprost, lecz obie opowieści są osobne i nowy album da się czytać bez znajomości poprzednika.

Z tytułami wiąże się przy tym spore zamieszanie. „Enceladus" jest adaptacją debiutanckiej powieści Benassayi „Arca" z 2016 roku, natomiast komiksowa „Arka" powstała głównie na podstawie jego drugiej książki, „Pyramides", w której statek nazywa się Stern III i leci ku planecie Sinisyys. Autor urodził się w 1984 roku w Nicei, studiował językoznawstwo w Paryżu, uczył francuskiego w Kanadzie i Ugandzie, a dziś mieszka w Bangkoku. W rozmowie z francuskim magazynem „Zoo" przyznał w 2023 roku, że przerabianie własnej prozy na scenariusz jest zadaniem trudniejszym niż pisanie komiksu od zera.

Tę trudność w „Enceladusie" czuć. Powieść liczy 436 stron, album 96, i miejscami miałem wrażenie, że czytam streszczenie większej całości, w którym wątki wiary i samej podróży dostają dość miejsca, podczas gdy kilka postaci drugiego planu znika, zanim zdążyłem je zapamiętać.

Okładka komiksu
Polecana lektura

Enceladus

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie rozwój bloga, a cena dla Was pozostaje bez zmian.

Sprawdź aktualną cenę

Joann Urgell, kataloński rysownik wykształcony w barcelońskiej Escola Joso, odpowiada tu również za kolory i wszystkie plansze maluje ręcznie, w kolorze bezpośrednim. Ta technika dobrze służy scenom w przestrzeni oraz wnętrzom statku, które mają miękkie światło i wyraźną fakturę farby. Słabiej wypadają twarze, ponieważ bohaterowie bywają do siebie podobni i w gęstszych scenach musiałem cofać się o kadr.

Album ma twardą oprawę i format 240×320 mm, a jego 96 stron wydrukowano na kredowym papierze. Przekład przygotował Paweł Łapiński. Cena okładkowa wynosi 95 zł.

Polecam „Enceladusa" czytelnikom, którzy lubią science fiction o statkach pokoleniowych i zagadkach, które ocierają się o wierzenia i religie. Wydawca wskazuje jako punkty odniesienia m.in. "Eternum" Beca i Salaüna, co uważam za dobry trop.

[WSPÓŁPRACA REKLAMOWA] Egzemplarz komiksu na potrzeby recenzji dostarczył wydawca. Wydawca nie miał wpływu na moją opinię i nie czytał tekstu przed publikacją.

Czytaj dalej

Szukaj na blogu