Piccoma zamienia webtoony w krótkie anime z pomocą AI. Twórcy mają pytania

Piccoma uruchamia w Japonii krótkie animacje oparte na tytułach z własnej platformy. Część produkcji ma powstawać z użyciem AI, co od razu wywołało pytania o prawa twórców, przejrzystość procesu i przyszłość komiksowych adaptacji.

Wojtek

13 maj 2026 — 5 min read

Piccoma, jedna z najważniejszych aplikacji z mangą, webtoonami i powieściami internetowymi na rynku japońskim, wchodzi w nowy obszar. Platforma należąca do Kakao Piccoma uruchamia kategorię „ANIME”, w której komiksy i powieści z jej katalogu mają być przerabiane na krótkie animacje. Chodzi tu o format dopasowany do telefonu, aplikacji i szybkiej konsumpcji treści.

Największe emocje budzi jednak informacja, że w procesie produkcji wykorzystano AI. Firma przekonuje, że sztuczna inteligencja została użyta tylko na części etapów, a całość powstaje pod ludzką kontrolą kreatywną i jakościową. Problem w tym, że takie zapewnienie niewiele wyjaśnia. Nie wiadomo dokładnie, czy AI pomaga przy tłach, ruchu postaci, montażu, efektach, udźwiękowieniu, czy jeszcze innych elementach produkcji.

To właśnie ta niejasność stała się osią dyskusji. W przypadku komiksów i webtoonów temat AI od dawna jest szczególnie drażliwy. Wielu autorów obawia się, że ich prace mogą być traktowane nie jako dzieła, lecz jako materiał wejściowy do kolejnych automatyzowanych procesów. Jeżeli platforma posiada prawa do dystrybucji lub adaptacji danego tytułu, pojawia się pytanie, jak daleko może pójść w przetwarzaniu materiału i czy twórca ma realny wpływ na to, w jaki sposób jego komiks zostanie wykorzystany.

W tle wraca też szerszy problem rynku webtoonów. To branża bardzo mocno oparta na platformach, studiach produkcyjnych i modelu seryjnej, szybkiej pracy. Autorzy często nie mają takiej pozycji negocjacyjnej jak znani twórcy mangi publikujący w tradycyjnych magazynach. Jeżeli do tego systemu dołożyć AI, napięcie robi się jeszcze większe. Dla platformy to sposób na szybkie powiększenie katalogu treści wideo. Dla części twórców i czytelników może to wyglądać jak kolejny krok w stronę uprzemysłowienia komiksu.

Piccoma prezentuje nowe animacje jako rozszerzenie doświadczenia czytelniczego. Użytkownik ma dostać krótkie odcinki, które można oglądać w modelu znanym z webtoonów: poczekać i obejrzeć za darmo albo zapłacić za dostęp do konkretnego epizodu. Z biznesowego punktu widzenia to logiczne. Aplikacja zatrzymuje odbiorcę na dłużej, buduje dodatkową wartość wokół popularnych tytułów i sprawdza, czy komiksowe IP da się tanio oraz szybko przenieść do formatu wideo.

Z perspektywy komiksu sprawa jest jednak bardziej kłopotliwa. Adaptacja zawsze była formą interpretacji. Animatorzy, scenarzyści, reżyserzy i aktorzy głosowi dopisywali do oryginału własną wrażliwość. W modelu opartym częściowo na AI granica między adaptacją a przetworzeniem materiału robi się mniej czytelna. Zwłaszcza gdy odbiorca nie wie, które elementy przygotowali ludzie, a które powstały dzięki narzędziom generatywnym.

Nie znaczy to, że każda technologia użyta przy komiksie lub animacji musi automatycznie być problemem. Cyfrowe narzędzia od dawna są częścią pracy rysowników, kolorystów i animatorów. Różnica polega na skali oraz przejrzystości. Przy AI pytanie nie brzmi już tylko „czym to zrobiono”, ale także „na czym to wytrenowano”, „czy autorzy wyrazili zgodę” i „kto zarabia na efekcie końcowym”.

Dlatego przypadek Piccomy może być ważniejszy, niż sugerowałaby sama zapowiedź krótkich animacji w aplikacji. To nie jest tylko kolejny eksperyment z webtoonami. To test, jak daleko platformy komiksowe mogą przesuwać granicę między czytaniem, oglądaniem i automatyczną produkcją treści. Jeśli model się przyjmie, podobne rozwiązania mogą szybko pojawić się także u konkurencji.