Przejdź do treści

Dylan Dog - Czarne Jezioro. Tom #3. Recenzja komiksu

Dylan Dog - Czarne Jezioro. Tom #3. Recenzja komiksu

„Czarne jezioro” to trzeci tom serii Dylan Dog wydawanej przez Oficynę Wydawniczą Tore. Za scenariusz odpowiadają tym razem panie Rita Porretto i Silvia Mericone, a ilustracjami zajęli się Valerio Piccioni i Maurizio Di Vincenzo. Dylan Dog to detektyw od spraw paranormalnych, więc i tym razem dostajemy historię łączącą elementy kryminału i horroru.

Autorzy przenoszą nas do starego domu położonego nieopodal jeziora. Zamieszkuje go Ellie wraz z córką Gretą. Ellie przeniosła się tu z dużego miasta, by odnaleźć spokój na malowniczej wsi. Ich sielanka nie trwa jednak długo, bo jak nietrudno się domyśleć – w domu zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Małą Gretę zaczyna nawiedzać zjawa, która może mieć związek z tajemniczym utonięciem małych dziewczynek przed laty. Do rozwiązania sprawy zostaje zaangażowany nasz główny bohater – przyjaciel Ellie - Dylan Dog. Tyle tytułem fabuły.

Mimo iż scenariusz wydaje się na pierwszy rzut oka dość schematyczny, to w rzeczywistości historię czyta się naprawdę dobrze. Autorzy w doskonały sposób wyważyli proporcje między dialogami a akcją dzięki czemu od lektury w zasadzie nie można się oderwać. W zeszycie nie brakuje dramatycznych zwrotów akcji, suspensu i horroru z prawdziwego zdarzenia. Tradycyjnie wszystko to zostało okraszone szczyptą czarnego humoru, choć niestety w tym albumie nie występuje pomocnik detektywa – zabawny Groucho. Dla fanów ciekawych historii z pogranicza kryminału i zjawisk paranormalnych historia obowiązkowa. Polecam :)

Czytaj dalej

Rosomak nie zazna spokoju, "Świt X. Wolverine" - recenzja

Recenzje komiksów

Rosomak nie zazna spokoju, "Świt X. Wolverine" - recenzja

Wolverine to jeden z tych bohaterów Marvela, do których zawsze chętnie wracam. Nieważne, czy Logan ratuje świat u boku X-Men, tropi kolejnego psychopatę, czy po prostu próbuje wypić w spokoju piwo. Dlatego po „Świt X. Wolverine”, który na naszym rynku ukazał się za sprawą wydawnictwa Egmont, sięgnąłem z niemałymi oczekiwaniami. Zwłaszcza że od czasu „Rodu X/Potęg X” Jonathana Hickmana z dużym zainteresowaniem śledzę wydarzenia związane z Krakoą. Byłem ciekaw, jak Rosomak odnajdzie się w rzeczywi

Szukaj na blogu