Przejdź do treści
Twój przewodnik po świecie komiksuNa papierze. W sieci. Codziennie.

Archiwum tematyczne

Recenzje komiksów — strona 18

Dział recenzji na blogu to miejsce, gdzie każdy album poddajemy szczegółowej analizie pod kątem scenariusza i warstwy wizualnej. Jakość współczesnych powieści graficznych bywa zróżnicowana, dlatego pomagamy Ci dokonać trafnych wyborów zakupowych. Znajdziesz tu omówienia nowości z Marvela, DC oraz ambitnych komiksów niezależnych, zawsze w oparciu o merytoryczne argumenty.

Recenzje komiksów

Artykuły

Najnowsze wiadomości
"Tam było ciało". Recenzja komiksu

Recenzje komiksów

"Tam było ciało". Recenzja komiksu

Ed Brubaker i Sean Phillips. Nazwiska, które w świecie komiksu brzmią jak hasło otwierające sejf z klasyką noir. Od lat dostarczają nam sensacyjne opowieści o złamanych duszach, o moralności, która gubi się gdzieś po drodze, i o miastach, w których każdy cień coś ukrywa. Wydawnictwo Mucha Comics tym razem zaprezentowało nam coś nieco innego. Przed Państwem moje spojrzenie na komiks „Tam było ciało”. Tym razem nie wchodzimy do brudnego miasta pełnego mafijnych porachunków, lecz na pozornie spok

"Tablica Wenus". José Roosevelt. Recenzja komiksu

Recenzje komiksów

"Tablica Wenus". José Roosevelt. Recenzja komiksu

Pamiętacie taki mało znany komiks, niezbyt popularnego w Polsce artysty — José Roosevelta — zatytułowany „CE”? Został wydany przez Studio Lain w nakładzie liczącym jedynie 800 egzemplarzy i nie dość, że rozszedł się jak ciepłe bułeczki, to został okrzyknięty komiksem roku 2024 przez czytelników forum Komikspec. Dla mnie — i mówię to bez krzty przesady — był, jest i będzie dziełem wybitnym. Niedawno Studio Lain wydało wcześniejszą pozycję tego samego autora. Komiks „Tablica Wenus” pojawił się na

Lumentral. Rafał Spórna. Recenzja komiksu

Recenzje komiksów

Lumentral. Rafał Spórna. Recenzja komiksu

Światło w tym miejscu nie zachowuje się normalnie. Płynie po ścianach jak tłuszcz po zimnym metalu, a powietrze pachnie jak papier fotograficzny po zbyt długiej ekspozycji. Z radia sączy się reklama produktu leczniczego o nazwie Lumentral — głos lektora drży, jakby sam wątpił w swoje istnienie. Kiedy patrzysz na okładkę komiksu, masz wrażenie, że to nie książka, lecz instrukcja obsługi własnego snu. Widzisz coś znajomego – czcionkę, układ, może nawet fragment pamięci – ale im dłużej się przygląd

Contrapaso. Dla dorosłych, z zastrzeżeniem. Teresa Valero. Recenzja komiksu

Recenzje komiksów

Contrapaso. Dla dorosłych, z zastrzeżeniem. Teresa Valero. Recenzja komiksu

Jeśli masz już za sobą lekturę komiksu „Contrapaso. Dzieci innych” Teresy Valero i jesteś fanem dziennikarskiego thrillera mocno osadzonego w świecie faktów, ucieszy cię wiadomość, że właśnie na rynek trafiła kontynuacja tej opowieści. Autorka ponownie zabiera nas do Hiszpanii czasów generała Franco, gdzie prawda i propaganda żyją w niebezpiecznej symbiozie. Wydawnictwo Lost In Time zaprezentowało właśnie „Contrapaso. Dla dorosłych, z zastrzeżeniem” – komiks, który podnosi poprzeczkę jeszcze wyż

Rudo. Daniel Majling. Recenzja komiksu

Recenzje komiksów

Rudo. Daniel Majling. Recenzja komiksu

Trzymam w ręku potężny komiks, grube, ciężkie tomiszcze. Ciężkie nie z racji nominalnej wagi, a raczej tego, co znajduje się w środku. Trzymam komiks, którego nikt dziś na Zachodzie by nie wydał. A wiesz dlaczego? Bo świat topi się w oceanie „cancel culture”. Świat, którego „tolerancyjni strażnicy moralności” jednostronnie decydują, co można publikować, a czego nie wolno pokazywać ani mówić wprost. Żyjemy w czasach, w których inteligentny humor rodem z Monty Pythona odchodzi w cień, a intelektua

Trylogia Nowojorska Paula Austera. Recenzja komiksu

Recenzje komiksów

Trylogia Nowojorska Paula Austera. Recenzja komiksu

Spróbuj przez chwilę zapomnieć, kim jesteś. Nie szukaj swojego nazwiska, nie patrz w lustro. Zobaczysz, że świat wokół zacznie się rozmywać – litery na szyldach stracą znaczenie, ulice zleją się w jeden czarny pas, a twoje wspomnienia staną się cudzymi notatkami. To właśnie robi z tobą Paul Auster. Jego „Trylogia nowojorska” to trzy historie o ludziach, którzy zbyt długo patrzyli w ciemność – aż ciemność zaczęła odpowiadać. Auster nigdy nie był pisarzem prostych emocji. Z ciszy potrafił uczynić

Szukaj na blogu