Przejdź do treści

„Dylan Dog: 40 lat koszmarów". Zapowiedziano pierwszą polską imprezę o serii

Krzysztof Piotr Zakrzewicz zapowiada „Dylan Dog: 40 lat koszmarów", imprezę na 40-lecie serii, z włoskimi twórcami i pokazem prywatnej kolekcji. Termin i miejsce mają być podane później.

„Dylan Dog: 40 lat koszmarów". Zapowiedziano pierwszą polską imprezę o serii

Twórca kanałów „O chłopcu, który czytał komiksy" i @dylandogpl oraz autor projektu „Dylanologia stosowana", Krzysztof Piotr Zakrzewicz, zapowiada wydarzenie „Dylan Dog: 40 lat koszmarów" pod hasztagiem #DyD40PL. Jak informuje w komunikacie prasowym, ma to być pierwsza w Polsce impreza w całości poświęcona włoskiemu komiksowi grozy. Według organizatora przedsięwzięcie zyskało zainteresowanie Ambasady Włoch w RP i patronat Instytutu Kultury Włoskiej.

Zakrzewicz zapowiada, że po raz pierwszy w jednym miejscu spotkają się redaktorzy i tłumacze pracujący przy polskich wydaniach serii od jej debiutu nad Wisłą w 2001 roku. Wśród gości z Włoch komunikat wymienia trzech autorów związanych z serią: Roberta Recchioniego, wieloletniego scenarzystę i kuratora Dylana Doga w latach 2013–2023, oraz rysowników Emiliana Tanzilla i Antonia Marinettiego, obu pracujących dziś dla Sergio Bonelli Editore.

Główną atrakcją, jak zapowiada kurator wystawy, ma być pokaz jego prywatnej kolekcji. Ekspozycja obejmie wydania oryginalne, edycje kolekcjonerskie i numery wydawane w różnych krajach.

W przesłanym cytacie Zakrzewicz nazywa Dylana Doga zjawiskiem popkultury, które od czterech dekad redefiniuje standardy grozy i kryminału, a sam event przedstawia jako podziękowanie dla osób budujących polską historię serii.

Szczegółowy program, godziny spotkań autorskich i lokalizację organizator zapowiada na swoich kanałach społecznościowych.

Czytaj dalej

„Quentin według Tarantina”. Recenzja komiksu

Recenzje komiksów

„Quentin według Tarantina”. Recenzja komiksu

Najgorsze było to, że naprawdę chciałem tylko kupić cholerną kawę. Trzecia nad ranem, parking przed obskurnym motelem na przedmieściach Los Angeles. Automat pożarł mi ostatnie drobne, więc zaczepiłem faceta w czarnym garniturze i zapytałem, czy rozmieni dolara. Błąd. Widząc jednak zakrwawiony rękaw jego marynarki, postanowiłem nie dyskutować. Obok dwóch innych elegancików kłóciło się o francuską nazwę ćwierćfunciaka z serem. Wtedy z motelu wypadł hotelowy boy, nerwowo licząc palce u dłoni, a za

Szukaj na blogu