Przejdź do treści

Kącik retro #12. Batman 8/1991. Mroczny rycerz mrocznego miasta

Kącik retro #12. Batman 8/1991. Mroczny rycerz mrocznego miasta

Poprzedni wpis na temat TM-Semicowego Batmana poświęciłem opowieści „Sanctum”, której rysownikiem i współscenarzystą był Mike Mignola. Mowa o numerze 12/1994. Wertując archiwum znalazłem jednak jeszcze jeden, wcześniejszy numer, gdzie okładkę narysował ojciec Hellboya. To sierpniowe wydanie Batmana z 1991 roku. Pamięć bywa ulotna i jakoś kompletnie nie skojarzyłem tego faktu. A skoro znalazłem podpis Mignoli na okładce Batmana 8/1991, postanowiłem odświeżyć sobie jego zawartość.

A był to numer wyjątkowy. TM-Semic uraczyło nas wówczas grubszym wydaniem, liczącym 68 stron (przy czym cena się nie zmieniła i nadal było to 9 900 zł). Ale wyjątkowy był nie tylko ze względu na swoją objętość. Komiks zawierał mroczną historię, chyba pierwszą tego rodzaju przedstawioną polskiemu czytelnikowi. Łączyła ona retrospekcje, z legendami i bieżącym śledztwem Gacka. Pamiętam, że wówczas (a miałem w dniu premiery 11 lat), był to dla mnie numer „za ciężki”. Żywe trupy, podcinanie gardła niemowlakowi, chowanie żywcem, demony. Dziś, po latach doceniam jego wartość. To jedna z ciekawszych historii przedstawionych na łamach liczącej 96 numerów kolekcji Batmana od TM-Semic. Numer wyjątkowy także z tego względu, że za ołówek chwycił nowy (dla polskiego czytelnika) rysownik – Kieron Dwyer. Wcześniej większość historii ilustrował Norm Breyfogle. Scenarzystą numeru 8/1991 był Peter Milligan. 

Akcja rozpoczyna się od retrospekcji. Jest rok 1764 i w piwnicy stojącego na uboczu domostwa Jakuba Stockmana trwa krwawy rytuał. W ceremonii biorą udział arystokraci, w tym sam Thomas Jefferson (późniejszy prezydent Stanów Zjednoczonych – 1801–1809). Okultyści chcą poświęcić młodą dziewczynę, by przyzwać demona – Barbathosa. Według Wikipedii, to hrabia piekieł. „Potrafi złamać rzucone klątwy i pomaga w odkryciu ukrytych skarbów. Można się od niego dowiedzieć, co kryje przyszłość i przeszłość. Potrafi doprowadzić do ugody przyjaciół i ludzi władzy” – czytamy.

Kiedy finalnie tajemnicza postać pojawia się na spotkaniu, spanikowani mężczyźni uciekają z podziemia. Zostawiają tam żywą kobietę i blokują wyjście z piwnicy. Dziewica zostaje pochowana żywcem. Po tym wydarzeniu towarzystwo okultystyczne się rozpada – każdy z jego członków idzie swoją drogą. Przeklęta posiadłość zostaje z biegiem czasu sprzedana. Po latach „obrasta” zabudową nowych budynków. W końcu dookoła niej powstaje jedna z dzielnic Gotham. Retrospekcje Jakuba Stockmana będą jednak przerywać właściwą opowieść o Batmanie jeszcze kilka razy.

Akcja przenosi się do współczesnych nam czasów. W opowieści „Mroczny Rycerz Mrocznego Miasta” głównym adwersarzem Batmana będzie Człowiek Zagadka, czyli Riddler. Ale nie taki Riddler, jakiego znamy z licznych późniejszych wcieleń (czy serialu GOTHAM). Tu będzie grał bezwzględnego mordercę, który nie zawaha się ani chwili by poświęcić nawet życie niemowląt. Człowieka, który zapada się w odmętach własnego szaleństwa.

Wciągnie Batmana w krwawy pościg, który zmusi Człowieka Nietoperza do tego, by skąpać się we krwi, ucałować usta powieszonego, odtańczyć taniec z trupem wykopanym na cmentarzu, zabić dzikiego psa srebrnym sztyletem, poderżnąć gardło nieochrzczonemu dziecku i wykonać sabatowy taniec z kozłem. Wszystko po to, by odtworzyć rytuał Jakuba Stockmana i przywołać demona. Szczegółów nie będę Wam zdradzał, by nawet dziś, po latach, komiks czyta się z zapartym tchem.

„Mroczny Rycerz Mrocznego Miasta” to w mojej opinii jedna z ciekawszych opowieści o Batmanie. Mroczna, tajemnicza, budząca grozę i niepokój. Chyba można śmiało powiedzieć, że to horror z prawdziwego zdarzenia. Historia w klimatach rodem z powieści Edgara Alana Poe. Właśnie jego prozę przywodzi mi na myśl lektura tego komiksu. Tę historię powinien odświeżyć Egmont w jakimś zbiorczym tomie. Polecam Wam jej lekturę.

Tekst ukazał się także na blogu DC Maniak

Czytaj dalej

Rosomak nie zazna spokoju, "Świt X. Wolverine" - recenzja

Recenzje komiksów

Rosomak nie zazna spokoju, "Świt X. Wolverine" - recenzja

Wolverine to jeden z tych bohaterów Marvela, do których zawsze chętnie wracam. Nieważne, czy Logan ratuje świat u boku X-Men, tropi kolejnego psychopatę, czy po prostu próbuje wypić w spokoju piwo. Dlatego po „Świt X. Wolverine”, który na naszym rynku ukazał się za sprawą wydawnictwa Egmont, sięgnąłem z niemałymi oczekiwaniami. Zwłaszcza że od czasu „Rodu X/Potęg X” Jonathana Hickmana z dużym zainteresowaniem śledzę wydarzenia związane z Krakoą. Byłem ciekaw, jak Rosomak odnajdzie się w rzeczywi

Kiedy gaśnie światło Jedi, „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” - recenzja

recenzja książki

Kiedy gaśnie światło Jedi, „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” - recenzja

„Światło Jedi” Charlesa Soule’a skutecznie przekonało mnie do Wielkiej Republiki, a „Burza nadciąga” Cavana Scotta utwierdziła w przekonaniu, że był to bardzo dobry pomysł na rozwinięcie uniwersum „Gwiezdnych wojen”. Po dwóch udanych powieściach z niemałymi oczekiwaniami sięgnąłem więc po „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” Claudii Gray, wydaną na naszym rynku przez wydawnictwo Olesiejuk. Byłem ciekaw, czy autorce uda się utrzymać poziom poprzedników, szczególnie że wydarzenia z „Burz

Szukaj na blogu