Przejdź do treści

Kajko i Kokosz Złota Kolekcja #5. Recenzja komiksu

Kajko i Kokosz Złota Kolekcja #5. Recenzja komiksu

Macie ochotę poznać niepublikowaną przygodę Kajka i Kokosza napisaną przez samego Janusza Christę? Chcecie się dowiedzieć o tym, jak dziennikarze „robili pod górkę” kultowemu polskiemu rysownikowi? Albo o tym, że „Festiwal Czarownic” pełen jest odniesień do rzeczywistości PRL-u? Koniecznie sięgnijcie po tom piąty Złotej Kolekcji Kajka i Kokosza. Dla kolekcjonerów – pozycja obowiązkowa.

Wydawnictwo Egmont wypuściło właśnie na rynek kolejny tom Złotej Kolekcji Kajka i Kokosza. To już piąty i zarazem przedostatni album. Zawiera trzy pełnometrażowe komiksy: „Skarby Mirmiła”, „Cudowny Lek” i „Festiwal Czarownic”. Do kompletu dołożono krótsze opowieści: „Wynalazek profesora 100-krotka”, „Urodziny Milusia”, „Łaźnię” i „Koncert Kaprala”, czyli historyjki pierwotnie publikowane w innych zbiorczych wydaniach (np. „Bambi” czy „Fortuna Amelli”). Nie będę się jednak skupiał na omawianiu tych opowiadań, bo większość z Was zna je już na pewno na pamięć. Warto jedynie wspomnieć, że zostały one odświeżone graficznie i ułożone chronologicznie.

Siłą Złotej Kolekcji (oczywiście oprócz samych komiksów Christy) są materiały dodatkowe. A tych wydawca i osoby zaangażowane w projekt dołożyli naprawdę całą masę. Album zaczyna się od wstępu napisanego przez Radosława Gieremka – kolekcjonera, pasjonata i badacza twórczości Janusza Christy  oraz współzałożyciela i członka zarządu Fundacji „Kreska” im. Janusza Christy. Gieremek opowiada o początkach swojej pasji, zbieraniu pasków z gazet, spotkaniach z twórcą Kajka i Kokosza oraz o powołaniu Fundacji i jej działaniach.

Posłowie należy z kolei do Krzysztofa Janicza twórcy bloga www.na-plasterki.blogspot.com. Tradycyjnie materiał ten jest kopalnią ciekawostek bogato okraszoną materiałami dodatkowymi – ilustracjami, szkicami, przedrukami z gazet i innymi. Janicz pisze m.in. o tym jak to PRL-owscy  dziennikarze nie byli zbyt przychylni Chriście (nierzadko uznając, że K&K to plagiat Asteriksa), przybliża genezę Gucka i Rocha, prezentuje wzornik stosowany przez Christę do prac nad komiksami o Kajku i Kokoszu, analizuje rozkład kadrów w komiksach, przybliża perypetie Christy z magazynem „Relax” oraz takie techniczne „drobnostki” jak proces odkrywania oryginalnego liternictwa z blaudruków. I dodaje do tego całą masę innych ciekawostek. 

Wisienką na torcie jest maszynopis nieznanej sześcioplanszówki z Kajkiem i Kokoszem - „Niespodzianki”. Janicz pisze, że historia ta była przeznaczona do 35 tomu magazynu „Relax”, który w czasach PRL-u już się nie ukazał. „Rysunki trzeba sobie samemu wyobrazić, co nie powinno być trudne” - pisze autor posłowia. I rzeczywiście, czytając scenariusz aż ma się przed oczami rysunki Mistrza. Prawdziwa perełka dla fanów twórczości Christy.

A jakby tego wszystkiego jeszcze było mało, na końcu znajdziemy wywiad z Tomaszem Piorunowskim, artystą który m.in. kolorował czarno-białe komiksy o Kajku i Kokoszu. Naprawdę pod względem dodatków Egmont stanął na wysokości zadania. Dodam jedynie dla formalności, że komiks został bardzo ładnie wydany – w twardej oprawie z lakierowanymi elementami okładki.

Moja ocena 5/5. Nic, tylko brać i czytać. Warto!

Zgodnie z wymogami UOKiK oznaczam ten tekst jako [współpraca reklamowa]. Komiks do recenzji otrzymałem od wydawnictwa Egmont. Wydawca nie ma wpływu na moją opinię.

Czytaj dalej

Rosomak nie zazna spokoju, "Świt X. Wolverine" - recenzja

Recenzje komiksów

Rosomak nie zazna spokoju, "Świt X. Wolverine" - recenzja

Wolverine to jeden z tych bohaterów Marvela, do których zawsze chętnie wracam. Nieważne, czy Logan ratuje świat u boku X-Men, tropi kolejnego psychopatę, czy po prostu próbuje wypić w spokoju piwo. Dlatego po „Świt X. Wolverine”, który na naszym rynku ukazał się za sprawą wydawnictwa Egmont, sięgnąłem z niemałymi oczekiwaniami. Zwłaszcza że od czasu „Rodu X/Potęg X” Jonathana Hickmana z dużym zainteresowaniem śledzę wydarzenia związane z Krakoą. Byłem ciekaw, jak Rosomak odnajdzie się w rzeczywi

Kiedy gaśnie światło Jedi, „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” - recenzja

recenzja książki

Kiedy gaśnie światło Jedi, „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” - recenzja

„Światło Jedi” Charlesa Soule’a skutecznie przekonało mnie do Wielkiej Republiki, a „Burza nadciąga” Cavana Scotta utwierdziła w przekonaniu, że był to bardzo dobry pomysł na rozwinięcie uniwersum „Gwiezdnych wojen”. Po dwóch udanych powieściach z niemałymi oczekiwaniami sięgnąłem więc po „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” Claudii Gray, wydaną na naszym rynku przez wydawnictwo Olesiejuk. Byłem ciekaw, czy autorce uda się utrzymać poziom poprzedników, szczególnie że wydarzenia z „Burz

Szukaj na blogu