Przejdź do treści

„W imieniu Polski Walczącej” #2 „Kampinos ’44”. Recenzja komiksu

W czasie Powstania Warszawskiego w lasach pod miastem “Doliniacy” prowadzili działania przeciwko wojskom nieprzyjaciela. O tych wydarzeniach opowiada drugi z zeszytów “W imieniu Polski Walczącej” - „Kampinos ’44”.

„W imieniu Polski Walczącej” #2 „Kampinos ’44”. Recenzja komiksu

„Kampinos ’44” to opowieść o oddziałach Armii Krajowej działających w Puszczy Kampinoskiej w czasie Powstania Warszawskiego. Za scenariusz zeszytu odpowiada Sławomir Zajączkowski, a rysunki wykonał Krzysztof Wyrzykowski. I ponownie dostajemy zgrabnie i przystępnie napisaną historię, oraz świetnie zilustrowany komiks.

Zeszyt poświęcony jest „Doliniakom”, czyli żołnierzom Zgrupowania Stołpecko-Nalibockiego AK, które po walkach na Kresach przebiło się latem 1944 roku z Puszczy Nalibockiej pod Warszawę. Ich dowódcą był cichociemny Adolf Pilch ps. „Dolina”. W Kampinosie stali się ważną częścią Grupy „Kampinos”, prowadzili szybkie rajdy, wiązali siły nieprzyjaciela i osłaniali dojścia do miasta. 

Ten tom ma jednak wyraźnie smutniejszy wydźwięk od wcześniej recenzowanych przeze mnie zeszytów z IPN. Jak być może pamiętacie z lekcji historii, tym razem nie wszystko szło zgodnie z planem. Widoczne też były mocne napięcia wewnątrz zgrupowania - dochodziło do sporów o dowództwo i prowadzenie działań zbrojnych. Stosunki między „Doliną” a „Okoniem” były dalekie od przyjaznych. 

„Okoń” to mjr Alfons Kotowski, dowódca Grupy „Kampinos” od połowy sierpnia 1944 roku. Zgrupowanie walczyło w rejonie Puszczy, a pod koniec września próbowało przebić się w Góry Świętokrzyskie. Marsz zakończył się klęską w bitwie pod Jaktorowem — rozbiciem sił i ciężkimi stratami.

Tłem dla komiksu są też peryferia płonącej Warszawy — oddziały działały tuż obok miasta, które walczy i ginie. W kilku scenach pokazano również paradoksalne sytuacje na styku formacji niemieckich i sowieckich (np. żołnierz Wehrmachtu broni polskiego oficera przed egzekucją z rąk czerwonoarmistów). Autorzy dobrze oddali złożoność frontu, chaos tamtych dni i partyzancką codzienność. Więcej o sporach dowódców i trudnych decyzjach w zgrupowaniu możecie przeczytać w dokumentach IPN oraz opracowaniach o Grupie „Kampinos”.

Jako komiks „Kampinos ’44” działa przede wszystkim dzięki klarownemu prowadzeniu scen i realistycznej warstwie graficznej. Zajączkowski pisze w przystępny, chwilami sensacyjny sposób, co pomaga młodszemu czytelnikowi utrzymać uwagę i zrozumieć kolejność wydarzeń. Wyrzykowski rysuje z naciskiem na czytelność kadrów, ruch i tło, które nie jest tylko dekoracją.

Nie będę ukrywał: komiks „Kampinos ’44” w ekspresowy i przystępny sposób poszerzył moją wiedzę na temat tamtego okresu, bo niewiele wiedziałem o działaniach prowadzonych przez żołnierzy pod płonącą w Powstaniu Warszawą. Nie zmieniam też zdania co do całej serii “W imieniu Polski Walczącej” - to wartościowa pozycja dla młodzieży: przystępna, pouczająca i osadzona w rzetelnym kontekście. Jeśli szukacie uzupełnienia do lekcji historii czy biblioteczki domowej, „Kampinos ’44” spełnia te oczekiwania. A ja wracam do serii - kolejny zeszyt poświęcony będzie Rudemu, Zoście i Alkowi, czyli bohaterom powieści “Kamienie na szaniec”.

[Współpraca recenzencka] Egzemplarz komiksu otrzymałem bezpłatnie od Instytutu Pamięci Narodowej. Wydawca nie wywierał wpływu na moją opinię i nie czytał tekstu przed publikacją.

Czytaj dalej

Nie oceniaj zwierzaka po futrze, "Co kryje się pod futrem tom 1" - recenzja

Recenzje komiksów

Nie oceniaj zwierzaka po futrze, "Co kryje się pod futrem tom 1" - recenzja

Przyznam, że po „Co kryje się pod futrem” sięgnąłem trochę z ciekawości, a trochę dla odmiany. Manga Umi Ruike, która na naszym rynku ukazała się za sprawą wydawnictwa Waneko, zdecydowanie odbiega od tego, co zazwyczaj czytam. Nie znajdziemy tutaj superbohaterów ratujących świat, rycerzy walczących ze smokami ani przerażających istot rodem z koszmarów. Zamiast tego dostajemy historię o lisicy i króliku. Tak, dobrze przeczytaliście. O dwójce zwierzaków, które zgodnie z prawami natury powinny wyst

Koniec świata bez udziału potworów, "Dragon Head tom 4" - recenzja

Recenzje komiksów

Koniec świata bez udziału potworów, "Dragon Head tom 4" - recenzja

„Dragon Head” coraz mocniej mnie wciąga. Kiedy sięgałem po pierwszy tom mangi Minetaro Mochizukiego, spodziewałem się horroru, w którym grupa ocalałych próbuje wydostać się z zawalonego tunelu. Tymczasem historia szybko przerodziła się w opowieść o końcu świata, a każdy kolejny tom przynosił więcej pytań niż odpowiedzi. Czwarta odsłona, która na naszym rynku ukazała się nakładem wydawnictwa Waneko, pozwala wreszcie nieco lepiej zrozumieć, co mogło wydarzyć się w Japonii. I tutaj pojawiło się u m

Szukaj na blogu