Przejdź do treści
Twój przewodnik po świecie komiksuNa papierze. W sieci. Codziennie.

Polak, do którego strzelano na pokazach. Maciej Kur zdradza, kogo spotka Lucky Luke

Polska historia w jubileuszowej antologii o Lucky Luke'u kręci się wokół postaci, o której za granicą prawie nikt nie słyszał. Maciej Kur opowiedział na Beskidzkim Festiwalu Komiksu, kogo wybrał na bohatera i jak Francuzi przyjęli jego scenariusz.

Polak, do którego strzelano na pokazach. Maciej Kur zdradza, kogo spotka Lucky Luke
Piotr Grochowski i Maciej Kur. fot. Blog o komiksach

„Lucky Luke. Zew Dzikiego Zachodu. Pięć opowieści o Lucky Luke'u” to album na 80. urodziny kowboja, który strzela szybciej niż własny cień. Swoje historie z lokalnym akcentem przygotowali twórcy z Polski, Czech, Szwecji, Portugalii i Hiszpanii. Polską napisał Maciej Kur, a narysował Sławomir Kiełbus, czyli duet znany z „Kajka i Kokosza. Nowych przygód”. Według zapowiedzi Egmontu album ukaże się 30 listopada. Będzie miał 96 stron, twardą oprawę i format 24 × 32 cm, a kosztować będzie 89,99 zł.

Ksiądz, który dawał się postrzelić

Podczas rozmowy, którą na Beskidzkim Festiwalu Komiksu prowadził Piotr Grochowski, Kur ujawnił, że punktem wyjścia jego 12-stronicowej historii jest Kazimierz Żegleń. To polski zakonnik ze zgromadzenia zmartwychwstańców, który w latach 90. XIX wieku pracował w polskiej parafii św. Stanisława Kostki w Chicago. Po zabójstwie burmistrza miasta Cartera Harrisona w 1893 roku zaczął pracować nad kamizelką kuloodporną z jedwabiu. Jak podaje Culture.pl, w 1897 roku podczas publicznego pokazu w Chicago dał się postrzelić z rewolweru z bliskiej odległości i wyszedł z tego bez obrażeń.

„Jest o nim historia, że faktycznie ludzie do niego strzelali. Prosi się, prawda? To się samo pisze” — mówił Kur. Dodał, że gdy opowiada o Żegleniu ludziom spoza Polski, większość nie wie nawet, że wynalazca był Polakiem, i reaguje zdumieniem.

Sienkiewicz za mało znany

Do Żeglenia scenarzysta doszedł okrężną drogą. Najpierw myślał o wysłaniu Lucky Luke'a do Chicago, do tamtejszej Polonii. Tytuł antologii zobowiązywał jednak do Dzikiego Zachodu, a Kur chciał pobawić się światem Indian, grabarzy, tancerek i strzelanin. Rozważał też Henryka Sienkiewicza, który podróżował po Ameryce, ale uznał, że za granicą pisarz nie zrobi na nikim wrażenia.

„Poza Polską nikt nie wie, kim był Henryk Sienkiewicz” — powiedział, zaznaczając, że „Quo vadis” kojarzy się tam głównie dzięki amerykańskiej ekranizacji. Spotkanie z autorem, którego czytelnik w Szwecji czy Hiszpanii nie rozpozna, nie dałoby materiału na żarty ciągnięte przez całą historię.

Okładka komiksu
Polecana lektura

Lucky Luke - Zew Dzikiego Zachodu. Pięć opowieści o Lucky Luke’u

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie rozwój bloga, a cena dla Was pozostaje bez zmian.

Sprawdź cenę w Gildii

Polskości więcej, niż planował

Na początku Kur chciał uważać, żeby nie zrobić komiksu, który docenią w kraju, a za granicą odbiorą jako zbiór niezrozumiałych nawiązań. Z czasem zmienił zdanie, bo uznał, że polska kultura i tak rzadko pojawia się poza Polską. Przywołał kreskówki z dzieciństwa, w których Scooby-Doo z ekipą zwiedzał Szkocję i Francję, ale do Polski nigdy nie trafił.

Dlatego obok Żeglenia pojawią się inne polskie postacie i elementy, a część bohaterów odzywa się po polsku. Kur sam przygotował angielskie tłumaczenie scenariusza. Zastrzegł przy tym, że wydawcy w pozostałych krajach mogą je jeszcze redagować.

Francuzi bez poprawek

Wytyczne były dwie: historia z Lucky Luke'iem i lokalny akcent. Kur przypomniał, że w portugalskiej części kowboj spotyka piosenkarkę, a Czesi zbudowali swoją opowieść wokół dostawy ciastek. Scenariusz i rysunki trafiły do akceptacji we Francji. „Nie przypominam sobie, żeby były jakieś prośby o zmianę” — mówił scenarzysta.

Polską część redagował Tomasz Kołodziejczak, z którym Kur pracuje od lat przy „Kajku i Kokoszu”. Tym razem uwagi dotyczyły drobiazgów, a fabuła przeszła bez ingerencji. „Dawno nie miałem od Tomka tak mało uwag jak przy tej historii” — przyznał Kur.

Czytaj dalej

„Pan Paparura i pies Aj oraz inne historie”. Recenzja komiksu

Recenzje komiksów

„Pan Paparura i pies Aj oraz inne historie”. Recenzja komiksu

Wyobraźcie sobie, że podczas grzebania w starej szufladzie znajdujecie pożółkłe czasopismo, a w nim początek znakomitej historii. Czytacie z wypiekami na twarzy, przewracacie kolejne kartki i nagle... koniec! Zaczynacie gorączkowo szukać dalszego ciągu, ale niczego nie znajdujecie. Najgorsza jest świadomość, że autor miał świetny pomysł, lecz z jakiegoś powodu nigdy go nie rozwinął. I choć od powstania tej opowieści minęło kilkadziesiąt lat, człowiek wciąż ma ochotę powiedzieć: no chłopie, przec

Przyjaciele od kuchni, „Nasi najlepsi przyjaciele” - recenzja

Recenzje komiksów

Przyjaciele od kuchni, „Nasi najlepsi przyjaciele” - recenzja

Nigdy nie byłem wielkim fanem „Przyjaciół”. Owszem, obejrzałem chyba wszystkie odcinki tego kultowego sitcomu, ale stało się to przede wszystkim za sprawą mojej żony, która jest jego ogromną fanką. Gdy byłem młodszy, trafiłem w telewizji na kilka epizodów i, mówiąc szczerze, zupełnie nie rozumiałem, czym ludzie tak się zachwycają. Żarty mnie nie bawiły, bohaterowie wydawali się irytujący, a cała ta historia o grupce znajomych spędzających pół życia w kawiarni nie miała mi wiele do zaoferowania.

Szukaj na blogu