Przejdź do treści

Radiant Black #1. (Nie tak) sekretne pochodzenie. Kyle Higgins, Marcelo Costa. Opinia o komiksie

Radiant Black #1. (Nie tak) sekretne pochodzenie. Kyle Higgins, Marcelo Costa. Opinia o komiksie

Nieoczekiwanie stałem się posiadaczem komiksu "Radiant Black". Nieoczekiwanie, bo mam przesyt opowieści o superbohaterach i nie miałem zamiaru sięgać po kolejną opowieść o trykociarzach. Jednak ku mojemu zaskoczeniu, przy lekturze bawiłem się bardzo dobrze. Może nawet kupię drugą część?

Miałem długą przerwę w czytaniu komiksów - w zasadzie od marca przeczytałem może ze dwa czy trzy albumy. Nie czytałem, bo nie miałem nastroju - spiętrzyło mi się sporo problemów osobistych, w tym choroba mojego syna. Podczas tych dziewięciu miesięcy abstynencji komiksowej, zrobiłem porządki na półkach i określiłem swoje komiksowe priorytety na przyszłość. Uzupełniłem brakujące serie, część zeszytów zaniosłem do piwnicy, pozbyłem się sporej części albumów o superbohaterach. Mam już ich przesyt, głównie dlatego, że czytam wybiórczo i gubię się w niektórych wątkach. Zaczynają mnie męczyć i tracę frajdę płynącą z lektury.

Mój plan nie zakładał otwierania się na nową serię o ludziach obdarzonych supermocami. Trafiłem jednak na korzystną cenowo promocję i wrzuciłem “Radiant Blacka” do koszyka. Kierowałem się tym, że w sumie to nowość i może z kronikarskiego obowiązku powinienem skrobnąć kilka zdań na bloga. Nie czytałem opisu ani recenzji. To był spontan. W zamierzeniu komiks miał trafić na kupkę wstydu, ale zdecydowałem się go przekartkować. Od niechcenia przeczytałem kilka pierwszych stron i… wsiąkłem. Wszedł jak nóż w masło. Na jedno wieczorne posiedzenie. Nie dlatego, że jest wybitny. Historia w zasadzie ogrywa dobrze nam znane schematy, ale czyta się ja naprawdę przyjemnie.

Radiant Black #1. (Nie tak) sekretne pochodzenie

O czym jest fabuła? W zasadzie mógłbym ją streścić mieszcząc się w limicie znaków stosowanych przez serwis X, czyli dawnego Twittera (280): “Niespełniony pisarz wraca do rodzinnego domu. Nieoczekiwanie trafia na tajemniczy przedmiot, który obdarza go super mocami. Przybiera pseudonim Radiant Black i staje się obrońcą lokalnej społeczności. Okazuje się, że nie jest sam. A Ziemi zagraża niebezpieczeństwo z kosmosu.”

Mamy tu dobrze nam znane schematy. Młody człowiek z problemami finansowymi wraca z dużego miasta do rodzinnego domu i szuka jakiejkolwiek pracy dorywczej. Czytając komiks nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że mamy tu do czynienia z nową wersją Petera Parkera (Spider-man). Nocny rajd po barach kończy się napotkaniem dziwnego, lewitującego przedmiotu, który bez zbędnych ceregieli obdarza Nathana super mocami (w sumie nic odkrywczego). 

Radiant Black #1. (Nie tak) sekretne pochodzenie
Radiant Black #1. (Nie tak) sekretne pochodzenie

Chłopak decyduje się stanąć po dobrej stronie mocy i wykorzystać swoje nowe umiejętności do ochrony miasteczka (też standard). Na drodze stają mu jednak postacie, które podobnie jak on zostały obdarzone nadludzka siłą. I nie wszystkie chcą wykorzystać swoje moce w szczytnych celach. Tymczasem właścicielowi kostiumu zaczynają przytrafiać się dziwne wizje ostrzegające do przed zagrożeniem z kosmosu (zieeeewwwww). Komiks kończy się cliffhangerem zachęcającym do sięgnięcia po kolejny zeszyt.

Brzmi banalnie, co nie? Ale czytało mi się tę pozycję bardzo dobrze. Z kilku względów. Po pierwsze mamy nowe otwarcie serii - wchodzimy w uniwersum, którego mitologii i historii jeszcze nie znamy (a przynajmniej ja nie znam). Zaczynamy od początku i nie jesteśmy atakowani odniesieniami do wcześniejszych wydarzeń. Po drugie - scenarzysta Kyle Higgins być może i sięgnął po ograne schematy, ale zlepił je naprawdę umiejętnie. Podał nam historię w luźnej i zgrabnej formie. Bez nadęcia, pompy i przerostu formy nad treścią. 

Radiant Black #1. (Nie tak) sekretne pochodzenie

Po trzecie - Higgins nie starał się udawać, że to komiks dla starszego czytelnika. Moim zdaniem jest to pozycja zdecydowanie dla młodzieży, czyli niejako powrót do korzeni historyjek o superbohaterach. Bo przecież te pierwotnie kierowane były do nastolatków. Po czwarte - komiks porusza nie tylko kwestie związane z ogólnopojętą superbohaterszczyzną, ale pokazuje też codzienne życie i problemy młodych ludzi. I wreszcie po piąte - został przyzwoicie zilustrowany przez Marcelo Costa. Nic specjalnie odkrywczego, standardowa amerykańska kreska, ale z lekkim sznytem cartoonowości. Ten splot wyżej wymienionych czynników stworzył fajną mieszankę, którą pochłania się z przyjemnością.

“Radiant Black” dał początek nowemu multiwersum stworzonemu przez Kyle Higginsa dla Image Comics. Mowa o Massiveverse (ang. Massive-Verse, czyli MV). To świeżynka, bo publikacje w ramach tej linii są pisane od 2021 roku. Historia Radiant Blacka zazębia się z innymi komiksami z tego uniwersum, czyli m.in. Radiant Red, Radiant Pink czy Rogue Sun. Polskiemu czytelnikowi przybliża je wydawnictwo Non Stop Comics, które oprócz omawianego tu komiksu wydało w listopadzie pierwszą część komiksu “Rogue Sun”. Mamy więc nowe otwarcie, nowe uniwersum i nowych superbohaterów. Idealny moment dla osób, które chcą poczytać coś nowego o trykociarzach, ale mają już dość niekończących się tasiemców z linii wydawniczych Marvel czy DC.

I właśnie takim czytelnikom mogę polecić komiks “Radiant Black”. A przynajmniej jego pierwszą część agregującą oryginalne zeszyty “Radiant Black” #1-6. Nic wybitnego, ale też nic na czym można psy wieszać. Całkiem przyjemny średniak. Myślę, że może się również spodobać osobom, które fascynują się Marvelem i DC lub serią “Invincible”.

***

Postaw mi kawę na buycoffee.to

[Wesprzyj bloga!] Poniżej znajdują się linki do księgarni, w których możecie kupić ten komiks w niezłych cenach. Jeśli skorzystacie z linku, to dostaniemy kilka groszy prowizji od kupionego egzemplarza. Grosz do grosza i za kilka lat będziemy milionerami ;)

Czytaj dalej

Rosomak nie zazna spokoju, "Świt X. Wolverine" - recenzja

Recenzje komiksów

Rosomak nie zazna spokoju, "Świt X. Wolverine" - recenzja

Wolverine to jeden z tych bohaterów Marvela, do których zawsze chętnie wracam. Nieważne, czy Logan ratuje świat u boku X-Men, tropi kolejnego psychopatę, czy po prostu próbuje wypić w spokoju piwo. Dlatego po „Świt X. Wolverine”, który na naszym rynku ukazał się za sprawą wydawnictwa Egmont, sięgnąłem z niemałymi oczekiwaniami. Zwłaszcza że od czasu „Rodu X/Potęg X” Jonathana Hickmana z dużym zainteresowaniem śledzę wydarzenia związane z Krakoą. Byłem ciekaw, jak Rosomak odnajdzie się w rzeczywi

Kiedy gaśnie światło Jedi, „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” - recenzja

recenzja książki

Kiedy gaśnie światło Jedi, „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” - recenzja

„Światło Jedi” Charlesa Soule’a skutecznie przekonało mnie do Wielkiej Republiki, a „Burza nadciąga” Cavana Scotta utwierdziła w przekonaniu, że był to bardzo dobry pomysł na rozwinięcie uniwersum „Gwiezdnych wojen”. Po dwóch udanych powieściach z niemałymi oczekiwaniami sięgnąłem więc po „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” Claudii Gray, wydaną na naszym rynku przez wydawnictwo Olesiejuk. Byłem ciekaw, czy autorce uda się utrzymać poziom poprzedników, szczególnie że wydarzenia z „Burz

Szukaj na blogu