Przejdź do treści

Thorgal Saga #4. Szron i ogień. Recenzja

Thorgal Saga #4. Szron i ogień. Recenzja

Miałem obawy odnośnie czwartego albumu “Thorgal Sagi”, które wynikały głównie z wątpliwości dotyczących rysunków. Tym razem zilustrowanie historii powierzono bowiem Davidowi Etienowi, który stworzył m.in. “Czwórkę z Baker Street” czy jeden z tomów serii “W poszukiwaniu Ptaka Czasu”. To świetny rysownik, ale jego nieco cartoonowa kreska średnio pasowała mi do “Thorgala”.

Okazało się jednak, że obawy te (wywołane w dużej mierze okładką albumu) nie były do końca zasadne. Etien poradził sobie bardzo sprawnie, umiejętnie wpisując się w styl swoich poprzedników. Mamy więc do czynienia z realistyczną i bogatą w szczegóły kreską. Owszem, zdarzają się nieco słabsze kadry, "wygładzone" twarze, czy “cartoonowe” oczy, ale ogólnie rzecz ujmując jest bardzo dobrze.

Album “Szron i ogień” zaliczyć można do tej części przygód Thorgala, które wykorzystują wikińskie motywy. Fabuła opiera się bowiem na wątkach z nordyckiej mitologii i zbliżającym się Ragnaroku. Thorgal wraz zaprzyjaźnionym bardem żegluje w rodzinne strony, ale wyprawę przerywa im sztorm. Jak się okazuje, nie jest to naturalne zjawisko - bohaterowie zostają wciągnięci w wir, który przenosi ich na północne, skute lodem krańce świata (do Krainy Szronu). Królowa Szronu powierza Wikingowi misję - musi zdobyć ogień z Muspellheimu, krainy płomiennych olbrzymów. Bo oczywiście tylko on, jako osoba wymykająca się liniom losu, może uratować świat. Nie mając innego wyjścia, Thorgal wraz z księżniczką Vakvą wyrusza na wyprawę.

Akcja komiksu dzieje się w trzech krainach - szronu, ognia oraz w międzyświecie, gdzie Thorgal ponownie spotyka Strażniczkę Kluczy. Z grubsza motyw “lodowy” może przypominać więc te komiksy, w których bohater odwiedzał Wyspę lodowych mórz. W tym jednak przypadku nie mamy do czynienia z wątkami kosmicznymi. To w całości opowiadanie wykorzystujące mity skandynawskie.

W zasadzie trudno cokolwiek zarzucić czwartej części sagi Thorgala. To sprawnie opowiedziana i ładnie zilustrowana historia. Z całkiem ciekawym twistem fabularnym pod sam koniec. Nie będę jednak ukrywał, że jakoś specjalnie mnie ta opowieść nie porwała. Chyba po raz pierwszy przeczytałem “Thorgala” i z obojętnością odstawiłem go na półkę. 

To oczywiście tylko moje subiektywne odczucie, bo każdy z Was może inaczej odbierać tę przygodę. Dochodzę do wniosku, że w tych opowieściach o Wikingu (paradoksalnie!) mam już lekki przesyt wszystkich motywów nordyckich i siłowania się z bogami. Tęskni mi się za historiami typu “Alinoe”, “Aaricia”, “Upadek Breath Zaritha” czy sagą z krainy Qa. Ale te czasy już nie wrócą.

Nie zmienia to faktu, że każdy kolejny album o Thorgalu i tak kupię. Co by nie mówić, to wciąż seria, która trzyma całkiem niezły poziom. Kolejny album “Thorgal Saga” ukaże się jeszcze prawdopodobnie w tym roku. Będzie nosił tytuł  ”Ruchome Miasto”. Za scenariusz odpowiada Antoine Ozanam, a rysunki wykona Mohamed Aouamri. Z pojawiających się w sieci informacji wynika, że będzie to historia dziejąca się między 17 a 18 albumem serii głównej.

Czytaj dalej

Rosomak nie zazna spokoju, "Świt X. Wolverine" - recenzja

Recenzje komiksów

Rosomak nie zazna spokoju, "Świt X. Wolverine" - recenzja

Wolverine to jeden z tych bohaterów Marvela, do których zawsze chętnie wracam. Nieważne, czy Logan ratuje świat u boku X-Men, tropi kolejnego psychopatę, czy po prostu próbuje wypić w spokoju piwo. Dlatego po „Świt X. Wolverine”, który na naszym rynku ukazał się za sprawą wydawnictwa Egmont, sięgnąłem z niemałymi oczekiwaniami. Zwłaszcza że od czasu „Rodu X/Potęg X” Jonathana Hickmana z dużym zainteresowaniem śledzę wydarzenia związane z Krakoą. Byłem ciekaw, jak Rosomak odnajdzie się w rzeczywi

Kiedy gaśnie światło Jedi, „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” - recenzja

recenzja książki

Kiedy gaśnie światło Jedi, „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” - recenzja

„Światło Jedi” Charlesa Soule’a skutecznie przekonało mnie do Wielkiej Republiki, a „Burza nadciąga” Cavana Scotta utwierdziła w przekonaniu, że był to bardzo dobry pomysł na rozwinięcie uniwersum „Gwiezdnych wojen”. Po dwóch udanych powieściach z niemałymi oczekiwaniami sięgnąłem więc po „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” Claudii Gray, wydaną na naszym rynku przez wydawnictwo Olesiejuk. Byłem ciekaw, czy autorce uda się utrzymać poziom poprzedników, szczególnie że wydarzenia z „Burz

Szukaj na blogu