Przejdź do treści

Najpierw Gierek, potem Pałka. Sprawdzam czwarte "WTEM!" z Radomia

To ewidentnie nie jest magazyn dla nieletnich użytkowników. Zresztą redakcja ostrzega rodziców, że numer może wywołać u młodszych trudne pytania. "WTEM!" zabiera czytelnika „do epoki wczesnego Gierka”, gdzie dostanie „Pałką”.

Najpierw Gierek, potem Pałka. Sprawdzam czwarte "WTEM!" z Radomia

WTEM! to według stopki „zin magiczny”. Nie bardzo wiem dlaczego, ale akurat na lekcjach o magii i zinach nie byłem obecny w szkole. Szczerze mówiąc nie wiem też, czy publikacji jest bliżej do zina czy magazynu. Pewnie autorzy też skoro zdecydowali się na słowo "MagaZin".

Zinów dawno nie miałem w ręku i nie wiem jak obecnie wyglądają. Na moje oko „WTEM!”-owi bliżej do jednak do magazynu komiksowego – z komiksami i publicystyką.

W praktyce dostajemy porządnie wydane 76 stron A4 w miękkiej oprawie, część w kolorze, część w czerni i bieli. Numer koordynowali Łukasz Pyrka i Jarosław Zieliński, który odpowiada też za skład. Przeważają krótkie formy, więc całość łatwo czytać na raty.

Paweł „Gierek” Gierczak wyciągnął z szuflady plansze z końca ubiegłego wieku. W tekście wprowadzającym przypomina, jak wyglądał wtedy rynek: padały „Świat Młodych” i „Komiks-Fantastyka”, a do wydawania komiksów często trzeba było dopłacać. W przypisie wyjaśnia, czym bida różni się od biedy. To bieda tak skapcaniała, że nie ma siły nawet piszczeć.

Wymienia też swoje ówczesne fascynacje, od „Lobo” Bisleya i „RanXeroxa” Liberatore po Tarantino i „Od zmierzchu do świtu”. I jego plansze dokładnie tak wyglądają. Jest krew, jest czarny humor i oczywiście motocykl poskładany z łańcuchów i innych detali. A język? Prosto z blokowisk z lat 90.

Ciekawa historia stoi za komiksem Macieja Pałki. „Pożogę/Schedę” zaczął rysować w 1999 r. i, jak sam pisze, na przełomie wieków narysował ponad 200 stron. Tekst otwiera jego zdjęcie z tamtego roku. Główną inspiracją było „Ogniem i mieczem” Sienkiewicza czytane przez pryzmat fantasy Sapkowskiego i Jacka Soboty. Tym komiksem Pałka debiutował w zinie „Katastrofa” #7 w październiku 2002 r., a potem odłożył projekt na ponad 20 lat. Oryginalne plansze z lat 1997–2004 trafiły do Kolekcji Komiksów Biblioteki Uniwersyteckiej w Poznaniu.

Dziś autor traktuje serię jak poligon do rozrysowania ręki i testowania narzędzi. Kolejne epizody rozsiewa po różnych zinach, od „Zinio” po „Królową łez”. W WTEM! czarodziejka Gerero i mutanty z Odludzia dostają następny odcinek, z obietnicą ciągu dalszego w kolejnym numerze.

Karol Wiśniewski w felietonie „Komiks puchnie i pięknieje” bierze na warsztat problem znany każdemu kolekcjonerowi: twarde oprawy i dodatki zjadają miejsce na półkach. Nie broni przy tym pomniejszonych wydań. Jego zdaniem „Lucky Luke'a” najlepiej czyta się w oryginalnym A4. Sam przyznaje się do winy, a przy okazji przypomina pierwsze polskie wydania „Thorgala” i „Rorka”. Druk był fatalny, frajda ogromna.

Między tekstami przewijają się rysunkowe gagi Łukasza Pyrki. Mój faworyt to krótka wymiana zdań: „Co pan rysuje?” „Życie” (...).

WTEM! nie udaje francuskiego magazynu w twardej oprawie do sączenia przy sojowej latte. I dobrze na tym wychodzi. Krótkie, ostre formy i humor bez grzecznego filtra sprawiają, że magazyn czyta się szybko i z przyjemnością.

Numer kosztuje 50 zł i jest dostępny w Gildii, podobnie jak trzy poprzednie. W sobotę 10 października ekipę WTEM! spotkacie na GIK-u w Gliwicach. Na ostatniej stronie magazynu jest specjalne miejsce na wrysy – skorzystajcie z okazji!

Okładka komiksu
Polecana lektura

WTEM! MagaZin Komiksowy

To jest link afiliacyjny. Kupując za jego pomocą, wspieracie rozwój bloga, a cena dla Was pozostaje bez zmian.

Sprawdź cenę w Gildii

Czytaj dalej

Nie oceniaj zwierzaka po futrze, "Co kryje się pod futrem tom 1" - recenzja

Recenzje komiksów

Nie oceniaj zwierzaka po futrze, "Co kryje się pod futrem tom 1" - recenzja

Przyznam, że po „Co kryje się pod futrem” sięgnąłem trochę z ciekawości, a trochę dla odmiany. Manga Umi Ruike, która na naszym rynku ukazała się za sprawą wydawnictwa Waneko, zdecydowanie odbiega od tego, co zazwyczaj czytam. Nie znajdziemy tutaj superbohaterów ratujących świat, rycerzy walczących ze smokami ani przerażających istot rodem z koszmarów. Zamiast tego dostajemy historię o lisicy i króliku. Tak, dobrze przeczytaliście. O dwójce zwierzaków, które zgodnie z prawami natury powinny wyst

Koniec świata bez udziału potworów, "Dragon Head tom 4" - recenzja

Recenzje komiksów

Koniec świata bez udziału potworów, "Dragon Head tom 4" - recenzja

„Dragon Head” coraz mocniej mnie wciąga. Kiedy sięgałem po pierwszy tom mangi Minetaro Mochizukiego, spodziewałem się horroru, w którym grupa ocalałych próbuje wydostać się z zawalonego tunelu. Tymczasem historia szybko przerodziła się w opowieść o końcu świata, a każdy kolejny tom przynosił więcej pytań niż odpowiedzi. Czwarta odsłona, która na naszym rynku ukazała się nakładem wydawnictwa Waneko, pozwala wreszcie nieco lepiej zrozumieć, co mogło wydarzyć się w Japonii. I tutaj pojawiło się u m

Szukaj na blogu