Przejdź do treści

Wydział 7 #9. Azyl. Recenzja komiksu

Wydział 7 #9. Azyl. Recenzja komiksu

Do sklepów trafił kolejny zeszyt autorów serii „Wydział 7”. Nosi tytuł „Azyl” i kontynuuje wątek Szymona Wilka, który tym razem przebywa w szpitalu psychiatrycznym w miejscowości Górna Grupa. Jak zapewne pamiętacie z Wilkiem mieliśmy ostatnio styczność w „Pościgu na E81”, w zeszycie o czarnej wołdze. Akcja działa się w 1964 roku, a Szymon po dramatycznych wydarzeniach trafił do szpitala. „Azyl” dzieje się dwa lata później, kiedy to główny bohater cierpiący na amnezję dochodzi do siebie zamknięty na oddziale. Niestety, nic nie pamięta – ani z ostatnich wydarzeń, ani ze swojej przeszłości. 

Scenariusz „Azylu” napisał Tomasz Kontny przy wsparciu Marka Turka. Historię zilustrował tym razem Wojciech Stefaniec. Komiks w moim odczuciu jest raczej trudny w odbiorze - żeby poukładać sobie wszystko w głowie musiałem przeczytać go dwa razy. I sięgnąć po wcześniejsze zeszyty z serii. Być może dzieje się tak ze względu na trudną tematykę, a może ze względu na specyficzne rysunki Wojciecha Stefańca. Cóż, historie o pacjentach przebywających na oddziałach psychiatrycznych nie należą zresztą do lekkich opowieści. Tu sytuację potęguje nieco chaotyczna kreska, grube kontury i intensywne, psychodeliczne kolory. Przedsmak stylu Stefańca widzicie zresztą na okładce komiksu. Na pewno nie każdemu taka kreska przypadnie do gustu, ale w ciekawy sposób oddaje klimat historii.

Wspomniałem, że musiałem sięgnąć do wcześniejszych zeszytów „Wydziału 7”. Nie tylko do „Pościgu na E81”, ale do pierwszego numeru serii, czyli „Operacji Totenkopf”. Jedna z postaci, z którą Szymon Wilk spotyka się w szpitalu pojawiła się bowiem w numerze premierowym. W komiksie znalazłem też odniesienia m.in. do „Letników”. Wszystko to sprawia, że „Azyl” nie jest odklejoną od całości historyjką o zjawiskach paranormalnych w PRL-u. Wygląda na to, że autorzy mają jakiś grubszy zamysł na cykl i świadomie nawiązują/będą nawiązywać do poprzednich zeszytów. Dzięki temu kilka elementów układanki wskakuje na swoje miejsca i uzupełnia całą opowieść. Po lekturze tego numeru wiemy zresztą, że tu historia się nie skończy…

Polecam „Azyl” fanom serii. Natomiast osobom, które dopiero zaczynają przygodę z „Wydziałem 7” zalecam zacząć od początku, czyli od „Operacji Totenkopf”. Jeśli lubicie historie o nadprzyrodzonych zjawiskach, nie będziecie zawiedzeni.

Czytaj dalej

Rosomak nie zazna spokoju, "Świt X. Wolverine" - recenzja

Recenzje komiksów

Rosomak nie zazna spokoju, "Świt X. Wolverine" - recenzja

Wolverine to jeden z tych bohaterów Marvela, do których zawsze chętnie wracam. Nieważne, czy Logan ratuje świat u boku X-Men, tropi kolejnego psychopatę, czy po prostu próbuje wypić w spokoju piwo. Dlatego po „Świt X. Wolverine”, który na naszym rynku ukazał się za sprawą wydawnictwa Egmont, sięgnąłem z niemałymi oczekiwaniami. Zwłaszcza że od czasu „Rodu X/Potęg X” Jonathana Hickmana z dużym zainteresowaniem śledzę wydarzenia związane z Krakoą. Byłem ciekaw, jak Rosomak odnajdzie się w rzeczywi

Kiedy gaśnie światło Jedi, „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” - recenzja

recenzja książki

Kiedy gaśnie światło Jedi, „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” - recenzja

„Światło Jedi” Charlesa Soule’a skutecznie przekonało mnie do Wielkiej Republiki, a „Burza nadciąga” Cavana Scotta utwierdziła w przekonaniu, że był to bardzo dobry pomysł na rozwinięcie uniwersum „Gwiezdnych wojen”. Po dwóch udanych powieściach z niemałymi oczekiwaniami sięgnąłem więc po „Star Wars. Wielka Republika. Gasnąca gwiazda” Claudii Gray, wydaną na naszym rynku przez wydawnictwo Olesiejuk. Byłem ciekaw, czy autorce uda się utrzymać poziom poprzedników, szczególnie że wydarzenia z „Burz

Szukaj na blogu